На аз чинам ҳикоят кун на аз рӯм

نه از چینم حکایت کن نه از روم

Ки ман дил бо яке дорам дар ин бум

که من دل با یکی دارم در این بوم

Ҳар он соъат ки бо ёд ман ояд

هر آن ساعت که با یاد من آید

Фаромӯшам шавад мавҷӯду маъдӯм

فراموشم شود موجود و معدوم

зи дунёи бахши мо ғам хӯрдан омад

ز دنیا بخش ما غم خوردن آمد

Нишоед хӯрдани алои ризқи мақсум

نشاید خوردن الا رزق مقسوم

Рутаби ширину даст аз нахли кӯтоҳ

رطب شیرین و دست از نخل کوتاه

Зулоли андари миёну ташнаи маҳрӯм

زلال اندر میان و تشنه محروم

Аз он шоҳид ки дар андешаи мост

از آن شاهد که در اندیشه ماست

Надонам зоҳидӣ дар шаҳри маъсӯм

ندانم زاهدی در شهر معصوم

Ба рӯй ӯ намонад ҳеҷ манзур

به روی او نماند هیچ منظور

Ба буи ӯ намонад ҳеҷ мшмўм

به بوی او نماند هیچ مشموم

На бе ӯ ишқ мехоҳам на бо ӯ

نه بی‌او عیش می‌خواهم نه با او

Ки ӯ дар силки ман ҳайфаст манзум

که او در سلک من حیف است منظوم

Рафиқони чашм зоҳирбин бидӯзед

رفیقان چشم ظاهربین بدوزید

Ки моро дар миён сиррӣаст мактум

که ما را در میان سرّیست مکتوم

Ҳамаи оламгар ин сӯрати бибинанд

همه عالم گر این صورت ببینند

Каси ин маънӣ нахоҳад кард мафҳум

کس این معنی نخواهد کرد مفهوم

Чунон сӯзам ки хомонм набенанд

چنان سوزم که خامانم نبینند

Надонад тундараст аҳволи мҳмўм

نداند تندرست احوال محموم

Марогар дили диҳии вари ҷони сетоне

مرا گر دل دهی ور جان ستانی

Ибодат лозимасту бандаи малзум

عبادت لازم است و بنده ملزوم

Нишоед баради саъдии ҷон аз ин кор

نشاید برد سعدی جان از این کار

Мусофири ташнау ҷлоби масмӯм

مسافر تشنه و جُلّاب مسموم

Чу оҳани тоб оташ ме наёрад

چو آهن تاب آتش می‌نیارد

Ҳаме бояд ки пешонӣ кунад мум

همی‌باید که پیشانی کند موم