Буии гулу бонг мурғ бархест

بوی گل و بانگ مرغ برخاست

Ҳангоми нишоту рӯзи саҳрои сет

هنگام نشاط و روز صحرا‌ست

Фарроши хазон варақ биафшонад

فراش خزان، ورق بیفشانْد

Наққоши сабо чаман биёрост

نقاش صبا، چمن بیاراست

Моро сари боғ ва бӯстон нест

ما را سر باغ و بوستان نیست

Ҳар ҷо ки туе тафарруҷи онҷои сет

هر جا که تویی تفرج آنجا‌ست

Гӯйанд назар ба рӯй хубон

گویند نظر به روی خوبان

Наҳй сет на ин назар ки мо рост

نهی‌ست؛ نه این نظر که ما راست

Дар рӯй ту сари сунъ бе чун

در روی تو سِرِّ صُنعِ بی‌چون

Чун об дар обгинаи пайдои сет

چون آب در آبگینه پیدا‌ست

Чашми чап хештан барорам

چشم چپ خویشتن برآرم

То чашми нбиндт ба ҷузи рост

تا چشم نبیندت به جز راست

Ҳар одаме ки меҳри меҳрат

هر آدمیی که مُهر مِهرت

Дар вай нагирифт санги хорои сет

در وی نگرفت؛ سنگ خارا‌ست

Рӯзитару хушк ман бисӯзад

روزی تر و خشک من بسوزد

Оташ ки ба зери деги савдои сет

آتش که به زیر دیگ سودا‌ست

Нолидан бе ҳисоби саъдӣ

نالیدن بی‌حساب سعدی

Гӯйанд хилофи рои донои сет

گویند خلاف رای دانا‌ست

Аз вартаи мо хабар надорад

از ورطهٔ ما خبر ندارد

Осӯда ки бар канори дарёи сет

آسوده که بر کنار دریا‌ست