Ба ту машғӯл ва бо ту ҳамроҳам

به تو مشغول و با تو همراهم

Вази ту бахшоиш ту ме хоҳам

وز تو بخشایش تو می‌خواهم

Ҳамаи бегонагон чунин донанд

همه بیگانگان چنین دانند

Ки миннати ошнои даргоҳам

که منت آشنای درگاهم

Тарсам эй миваи дарахти баланд

ترسم ای میوه درخت بلند

Ки ниёе ба дасти кӯтоҳам

که نیایی به دست کوتاهم

То маро аз ту огаҳӣ доданд

تا مرا از تو آگهی دادند

Ба вуҷӯдатгар аз худ огоҳам

به وجودت گر از خود آگاهم

Ҳама дар хӯрд ройу қимати хеш

همه در خورد رای و قیمت خویش

Аз ту хоҳанд ва ман туро хоҳам

از تو خواهند و من تو را خواهم

Булбули бӯстони ҳасани туам

بلبل بوستان حسن توام

Чун науфтад сухан дар афвоҳам

چون نیفتد سخن در افواهم

Май кашандам ки тарк ишқ бигӯ

می‌کشندم که ترک عشق بگو

Май знндм ки бидқи шоҳам

می‌زنندم که بیدق شاهم

Вар ба сад пора ам кунӣ зини ранг

ور به صد پاره‌ام کنی زین رنگ

Бнгрдм ки сибғаи аллоҳам

نه بگردم که صبغة اللهم

Саъдё дар қафои дӯсти Марв

سعدیا در قفای دوست مرو

Чаҳ кунам май барад ба икроҳам

چه کنم می‌برد به اکراهم

Майл аз ин ҷониб ихтиёрӣ нест

میل از این جانب اختیاری نیست

Каҳраборо бигӯ ки ман коҳам

کهربا را بگو که من کاهم