Бигзор то муқобил рӯй ту бигузарем

بگذار تا مقابل روی تو بگذریم

Дуздида дар шамоили хуб ту бингарем

دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم

Шавқаст дар ҷудоӣ ва ҷавраст дар назар

شوق است در جدایی و جُور است در نظر

Ҳам ҷавр ба ки тоқат шавқат наёварем

هم جُور بِهْ که طاقتِ شوقت نیاوریم

Рӯй ар ба рӯй мо накунӣ ҳукм аз он туаст

روی ار به روی ما نکنی، حکم از آن توست

Бозо ки рӯй дар қдмонти бгстрим

بازآ که روی در قدمانت بگستریم

Моро сиррӣаст бо ту кигар халқи рӯзгор

ما را سَری‌ست با تو که گر خلق روزگار

Душман шаванд ва сар баравад ҳам бар он сарем

دشمن شوند و سَر برود هم بر آن سَریم

Гуфтӣ з хок бештаранд аҳли ишқи ман

گفتی: «ز خاک بیشترند اهل عشق من»

Аз хоки бештар на ки аз хок камтарем

از خاک بیشتر نه، که از خاک کمتریم

Мо бо тўоим ва бо ту наем инат булъаҷаб

ما با توایم و با تو نه‌ایم، اینت بلعجب

Дар ҳалқаем бо ту ва чун ҳалқа бар дарем

در حلقه‌ایم با تو و چون حلقه بر دریم

На буи меҳр мешинавем аз ту эй аҷаб

نه بوی مهر می‌شنویم از تو ای عجب

На рӯй он ки меҳр дигар каси бпрўрим

نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم

Аз душманон баранд шикоят ба дӯстон

از دشمنان برند شکایت به دوستان

Чун дӯст душманаст шикоят куҷо барем

چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟

Мо худ намерӯем давон дар қафои кас

ما خود نمی‌رویم دوان در قفای کس

Он май барад ки мо ба каманд вай андарем

آن می‌برد که ما به کمند وی اندریم

Саъдӣ ту кистӣ ки дар ин ҳалқаи каманд

سعدی تو کیستی؟ که در این حلقهٔ کمند

Чандон фитодаанд ки мо сайд лоғарем

چندان فتاده‌اند که ما صید لاغریم

Хониш
ғзл 437 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 437 — мҳдсҳ ғломӣ
ғзл 437 — мҳмд рҳӣмӣ
ғзл 437 — оҳсон крӣмӣ
ғзл шморҳ 437 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 437 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 437 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 437 — мстфӣ ҳсӣнӣ квмлҳ
ғзл шморҳ 437 — порсо қнбрӣ
ғзл шморҳ 437 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 437 — фотмҳ зндӣ