Аҳд кардем ки бедӯст ба саҳро наравем

عهد کردیم که بی‌دوست به صحرا نرویم

Бе тмошогаҳи рӯйиш ба тамошо наравем

بی‌تماشاگه رویش، به تماشا نرویم

Бӯстони хона айшасту чамани кӯии нишот

بوستان، خانهٔ عیش است و چمن، کوی نشاط

То муҳайё набӯд айш мҳно наравем

تا مهیا نبود عیش مهنا نرویم

Дигарон бо ҳамаи каси даст дар оғӯш кунанд

دیگران با همه کس، دست در آغوش کنند

Мо ки бар суфра хосем ба яғмо наравем

ما که بر سفرهٔ خاصیم به یغما نرویم

Натавон рафт магар дар назари ёри азиз

نتوان رفت مگر در نظر یار، عزیز

Вар таҳаммул накунад заҳмати мо то наравем

ور تحمل نکند زحمت ما تا نرویم

Гар ба хории з дар хеш баранд мо ро

گر به خواری ز در خویش براند ما را

Ба умедаш биншинем ва ба дарҳо наравем

به امیدش بنشینیم و به درها نرویم

Гар ба шамшери аҳбои тани мо пора кунанд

گر به شمشیر احبا تنِ ما پاره کنند

Ба тазаллум ба дар хона аъдо наравем

به تظلم به در خانهٔ اعدا نرویم

Пои гӯ бар сар ва бар дидаи мо на чу бисот

پای گو بر سر و بر دیدهٔ ما نِه چو بساط

Ки агар нақш бисотат баравад мо наравем

که اگر نقش بساطت برود، ما نرویم

Ба дуруштӣу ҷафо рӯй магардон аз мо

به درشتی و جفا روی مگردان از ما

Ки ба куштан биравем аз ?назарет ё наравем

که به کشتن برویم از نظرت یا نرویم

Саъдёи шарти вафодории Лайлӣ он аст

سعدیا! شرط وفاداری لیلی آن است

Ки агар маҷнӯн гӯйанд ба савдо наравем

که اگر مجنون گویند به سودا نرویم