Гар ғусса рӯзгор гӯям

گر غصهٔ روزگار گویم

Баси қисса бешумор гӯям

بس قصهٔ بی‌شمار گویم

Як умри ҳзорсол бояд

یک عمر هزار سال باید

То ман яке аз ҳазор гӯям

تا من یکی از هزار گویم

Чашмам ба забон ҳол гуяд

چشمم به زبان حال گوید

Неи он ки ба ихтиёр гӯям

نی آن که به اختیار گویم

Бар ман дил анҷуман бисӯзад

بر من دل انجمن بسوزد

Гар дарди фироқ ёр гӯям

گر درد فراق یار گویم

Мурғони чаман фиғон бароранд

مرغان چمن فغان برآرند

Гар фурқат навбаҳор гӯям

گر فرقت نوبهار گویم

Ёрон сабӯҳем кҷоинд

یاران صبوحیم کجایند

То дарди дил хумор гӯям

تا درد دل خمار گویم

Кас нест ки дили сӯии ман орад

کس نیست که دل سوی من آرد

То ғусса рӯзгор гӯям

تا غصهٔ روزگار گویم

Дарди дил бе қарори саъдӣ

درد دل بی‌قرار سعدی

Ҳам бо дил беқарор гӯям

هم با دل بی‌قرار گویم