ё раби он рӯйаст ё барги саман
یا رب آن روی است یا برگ سمن؟
ё раби он қадаст ё сарви чаман
یا رب آن قد است یا سرو چمن؟
Бар саман кас дид ҷаъди мшкбор
بر سمن کس دید جعد مشکبار؟
Дар чаман кас дид сарви симтн
در چمن کس دید سرو سیمتن؟
Ақл чун парвона гардид ва наёфт
عقل چون پروانه گردید و نیافت
Чун ту шамъӣ дар ҳазорон анҷуман
چون تو شمعی در هزاران انجمن
Сахт муштоқем паймонӣ бикун
سخت مشتاقیم پیمانی بکُن
Сахт маҷрӯҳем пайконе бикун
سخت مجروحیم پیکانی بکَن
Ваа кадомати зини ҳамаи ширин тар аст
وه کدامت زین همه شیرینتر است؟
Ханда ё рафтор ё лаб ё сухан
خنده یا رفتار یا لب یا سخن؟
Гар сари мо хоҳӣ инак ҷону сар
گر سرِ ما خواهی اینک جان و سر
Вари сари мо дорӣ инак молу тан
ور سر ما داری اینک مال و تن
Гар навозии вари кашии фармони ту рост
گر نوازی ور کُشی فرمان تو راست
Бандаем инак сару теғу кафан
بندهایم اینک سر و تیغ و کفن
Съқаҳ май хоҳии ҳиҷобӣ дар гузор
صَعقِه میخواهی؟ حجابی در گذار
Фитна май ҷӯии ниқобӣ бар фикан
فتنه میجویی؟ نقابی بر فکن
Ман кӣми конҷо ки кӯй ишқ туаст
من کیم کآن جا که کوی عشق توست؟
Дар намегунҷад ҳадиси мо ва ман
در نمیگنجد حدیث ما و من
эй зи васлати хонаҳо дори алшФо
ای ز وصلت خانهها دارالشفا
Ваии зи ҳиҷрати байтҳо байти алҳзн
وی ز هجرت بیتها بیتالحزن
Вақт он омад ки хоки мурда ро
وقت آن آمد که خاک مرده را
Боди резади оби ҳайвон дар даҳан
باد ریزد آب حیوان در دهن
Пора гирданд Зулайхои сабо
پاره گرداند زلیخای صبا
Субҳдам бар Юсуфи гули перҳан
صبحدم بر یوسف گل پیرهن
Нутфаи шабнам дар арҳоми замин
نطفهٔ شبنم در ارحام زمین
Шоҳиди гули гашту Тифли ёсуман
شاهد گل گشت و طفل یاسمن
Фиҳ райҳонаст ё буии биҳишт
فَیح ریحان است یا بوی بهشت؟
Хок Широзаст ё боди хутан
خاک شیراز است یا باد ختن؟
Бар гузар то хира гардад срўбн
بر گذر تا خیره گردد سروبُن
Дар нигар то тира гардад Настаран
در نگر تا تیره گردد نسترن
Боргоҳи зоҳидӣ дар ҳам навард
بارگاه زاهدان در هم نورد
Коргоҳи суфиён бар ҳам шикан
کارگاه صوفیان بر هم شکن
Шоҳидон чустанд соқӣ гӯ биор
شاهدان چُستند ساقی گو «بیار»
Ошиқони мустанади мутриб гӯ бизан
عاشقان مستند مطرب گو «بزن»
Сғбаҳи халқам чу сӯфӣ дар куниш
سُغبه خلقم چو صوفی در کِنِش
Шуҳраи шаҳрам чу ғозӣ бар расан
شهرهٔ شهرم چو غازی بر رسن
Тарбиятро ҳалаи гӯ дар мо мапуаш
تربیت را حِلّه گو «در ما مپوش»
Офиятро пардаи гӯ бар мо матн
عافیت را پرده گو «بر ما متن»
Чарх бо сад чашм чун рӯй ту дид
چرخ با صد چشم چون روی تو دید
Сад забон май хост то гуяд ҳасан
صد زبان میخواست تا گوید «حسن»
Носазо хоҳам шунид аз хосу ом
ناسزا خواهم شنید از خاص و عام
Сарзаниш хоҳам кашид аз марду зан
سرزنش خواهم کشید از مرد و زن
Саъдёгар ошиқӣ пое бикӯб
سعدیا گر عاشقی پایی بکوب
Ъошқогар муфлисӣ дастӣ бизан
عاشقا گر مفلسی دستی بزن