эй кӯдаки хӯбрӯии ҳайрон

ای کودک خوبروی حیران

Дар васфи шамоилати схндон

در وصف شمایلت سخندان

Сабр аз ҳамаи чиз ва ҳар ки олам

صبر از همه چیز و هر که عالم

Кардему сабурӣ аз ту натавон

کردیم و صبوری از تو نتوان

Дидӣ ки вафо ба сари набардӣ

دیدی که وفا به سر نبردی

эй сахти камони сусти паймон

ای سخت‌کمان سست‌پیمان

Поёни фироқи нопадедор

پایان فراق ناپدیدار

Ва умед намерасад ба поён

و امید نمی‌رسد به پایان

Ҳаргиз нашунидаам ки карда сет

هرگز نشنیده‌ام که کرده‌ست

Сарви ончӣ ту мекунӣ ба ҷавлон

سرو آنچه تو می‌کنی به جولان

Бовар ки кунад ки одамӣ ро

باور که کند که آدمی را

Хуршед барояд аз гиребон

خورشید برآید از گریبان

Бемори фироқ ба набошад

بیمار فراق به نباشد

То бӯ накунад ба занхдон

تا بو نکند به زنخدان

Венаи гӯй саодатасту давлат

وین گوی سعادت است و دولت

То бо ки дар афканӣ ба майдон

تا با که در افکنی به میدان

Тарсам ки ба оқибат бимонад

ترسم که به عاقبت بماند

Дар чашми Сикандари оби ҳайвон

در چشم سکندر آب حیوان

Дил буд ва ба даст дилбар афтод

دل بود و به دست دلبر افتاد

Ҷонасту фидоӣ рӯй ҷонон

جان است و فدای روی جانان

Оқил накунад шикоят аз дард

عاقل نکند شکایت از درد

Модом ки ҳаст умеди дармон

مادام که هست امید درمان

Бемор ба сар намеравад ганҷ

بی مار به سر نمی‌رود گنج

Бехор наме дамади гулистон

بی خار نمی‌دمد گلستان

Гар дар ?назарет бсухт саъдӣ

گر در نظرت بسوخت سعدی

Маро чаҳ ғам аз ҳалоки каттон

مه را چه غم از هلاک کتان

Парвона бикушт хештан ро

پروانه بکشت خویشتن را

Бар шамъ чаҳ лозимаст товон

بر شمع چه لازم است تاوان؟