Бархез ки меравад зимистон

برخیز که می‌رود زمستان

Бигушоӣ дар сарои бустон

بگشای در سرای بستان

Норанҷу бунафша бар тибқ на

نارنج و بنفشه بر طبق نه

Минқал бигзор дар шабистон

منقل بگذار در شبستان

Вена парда бигӯӣ то ба як бор

وین پرده بگوی تا به یک بار

Заҳмати бабради зи пеши айвон

زحمت ببرد ز پیش ایوان

Бархез ки боди субҳи наврӯз

برخیز که باد صبح نوروز

Дар боғча мекунад гули афшон

در باغچه می‌کند گل افشان

Хомӯшии булбулони муштоқ

خاموشی بلبلان مشتاق

Дар мавсим гул надорад имкон

در موسم گل ندارد امکان

Овози дуҳул ниҳон намонад

آواز دهل نهان نماند

Дар зери гилӣму ишқи пинҳон

در زیر گلیم و عشق پنهان

Буии гули бомдоди наврӯз

بوی گل بامداد نوروز

Ва овози хуши ҳазордастон

و آواز خوش هزاردستان

Бас ҷома фурӯхта сету дастор

بس جامه فروخته‌ست و دستار

Баси хона ки сӯхтаи сету дукон

بس خانه که سوخته‌ست و دکان

Моро сари дӯст бар канор аст

ما را سر دوست بر کنار است

Онки сари душманону санадон

آنک سر دشمنان و سندان

Чашмӣ ки ба дӯст барканд дӯст

چشمی که به دوست برکند دوست

Бар ҳам наниҳад зи тирборон

بر هم ننهد ز تیرباران

Саъдӣ чу ба мива мерасад даст

سعدی چو به میوه می‌رسد دست

Саҳласт ҷафои бўстонбон

سهل است جفای بوستانبان

Хониш
ғзл 447 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл шморҳ 447 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 447 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 447 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 447 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 447 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 447 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 447 — офср орӣо
ғзл шморҳ 447 — тноз пӣростҳ
ғзл шморҳ 447 — ҳҷт оллҳ ъбосӣ