Хушоу хурмои вақти ҳабибон
خوشا و خُرّما وقت حبیبان
Ба буии субҳу бонги андалебон
به بوی صبح و بانگ عندلیبان
Хуши он соъат нишинад дӯст бо дӯст
خوش آن ساعت نشیند دوست با دوست
Ки сокин гардад ошӯби рақибон
که ساکن گردد آشوب رقیبان
Ду тан дар ҷомае чун писта дар пӯст
دو تن در جامهای چون پسته در پوست
Баровардаи ду сар аз як гиребон
برآورده دو سر از یک گریبان
Сазои душманони ин бас ки бенанд
سزای دشمنان این بس که بینند
Ҳабибон рӯй дар рӯй ҳабибон
حبیبان روی در روی حبیبان
Насиб аз умри дунёи нақд вақт аст
نصیب از عمر دنیا نقد وقت است
Мабош эй ҳӯшманд аз бе насибон
مباش ای هوشمند از بینصیبان
Чу доне каз ту чӯпонӣ наёяд
چو دانی کز تو چوپانی نیاید
Раҳо кун гӯсфандонро ба зӣбон
رها کن گوسفندان را به ذئبان
Ман ин риндону мисатон дӯст дорам
من این رندان و مستان دوست دارم
Хилофи порсоёну хатибон
خلاف پارسایان و خطیبان
Бҳл то дар ҳақи ман ҳар чаҳ хоҳанд
بهل تا در حق من هر چه خواهند
Бигӯянд ошноёну ғарибон
بگویند آشنایان و غریبان
Лаби ширини лабонро хислатӣ ҳаст
لب شیرینلبان را خصلتی هست
Ки ғорат мекунад ҳуши лбибон
که غارت میکند هوش لبیبان
Нишастам бо ҷавонмардони авбош
نشستم با جوانمردان اوباش
Бишустам ҳар чаҳ хондам бар адӣбон
بشستم هر چه خواندم بر ادیبان
Ки медонад давои дарди саъдӣ
که میداند دوای درد سعدی
Ки ранҷуранд аз ин иллати табибон
که رنجورند از این علت طبیبان