Чаҳ хушаст буии ишқ аз нафаси ниёзмандон

چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمندان

Дил аз интизори хунини даҳан аз умеди хандон

دل از انتظار خونین، دهن از امید خندان

Магари он ки ҳар ду чашмаши ҳамаи умр баста бошад

مگر آن که هر دو چشمش همه عمر بسته باشد

Ба вараъ халос ёбад зи фиреби чашми бандон

به وَرَع خلاص یابد، ز فریب چشم‌بندان

Назарӣ мубоҳ карданд ва ҳазор хӯни маъаттал

نظری مباح کردند و هزار خون معطل

Дили орифони ббрднду қарори ҳӯшмандон

دل عارفان ببردند و قرار هوشمندان

Сари кӯии моҳи рӯйони ҳамаи рӯз фитна бошад

سر کوی ماه‌رویان، همه روز فتنه باشد

зи мърбдону мисатону муоширону риндон

ز مُعربِدان و مستان و معاشران و رندان

Агар аз каманд ишқат биравам куҷои гурезам

اگر از کمند عشقت بروم، کجا گریزم؟

Ки халос бе ту бандасту ҳаёт бе ту зиндон

که خلاص بی‌تو بند است و حیات بی‌تو زندان

Агарам наме писандии мдҳм ба дасти душман

اگرم نمی‌پسندی، مدهم به دست دشمن

Ки ман аз ту барнагардам ба ҷафои нописандон

که من از تو برنگردم، به جفای ناپسندان

Нафасии биё ва биншин суханӣ бигӯӣ ва бишинав

نفسی بیا و بنشین، سخنی بگوی و بشنو

Ки қиёматаст чандон сухан аз даҳони хандон

که قیامت است چندان، سخن از دهان خندان

Агар ин шукри бибинанди муҳаддисони ширин

اگر این شکر ببینند، محدثان شیرین

Ҳамаи дастҳо бхоинд чу нешикар ба дандон

همه دست‌ها بخایند، چو نیشکر به دندان

Ҳамаи шоҳидони олам ба ту ошиқанд саъдӣ

همه شاهدان عالم، به تو عاشقند سعدی

Ки миёни гург сулҳасту миёни гӯсфандон

که میان گرگ صلح است و میان گوسفندان