Чанд бшоид ба сабри дидаи фурӯ духтан

چند بشاید به صبر دیده فرو دوختن

Хирмани моро намонад ҳила ба ҷуз сӯхтан

خرمن ما را نماند حیله به جز سوختن

Гар назари сидқро ном гунаҳ ме ниҳанд

گر نظر صدق را نام گنه می‌نهند

Ҳосили мо ҳеҷ нест ҷузи гунаҳ андӯхтан

حاصل ما هیچ نیست جز گنه اندوختن

Чанд ба шаб дар самоъи ҷома даридани зи шавқ

چند به شب در سماع جامه دریدن ز شوق

Рӯз дигар бомдоди пора бар ӯ духтан

روز دگر بامداد پاره بر او دوختن

Зуҳд нахоҳад хариди чораи ранҷури ишқ

زهد نخواهد خرید چاره رنجور عشق

Шамъ ва шаробаст ва шед пеш ту нафурӯхтан

شمع و شراب است و شید پیش تو نفروختن

То ба кадоми обрӯии зикр висолат кунем

تا به کدام آبروی ذکر وصالت کنیم

Шукри хаёлат ҳануз менатавон тўхтн

شکر خیالت هنوز می‌نتوان توختن

Лаҳҷаи ширини ман пеши даҳон ту чист

لهجه شیرین من پیش دهان تو چیست

Дар назари офтоби машъала афрӯхтан

در نظر آفتاب مشعله افروختن

Мантиқ саъдӣ шунид ҳосид ва ҳайрон бимонад

منطق سعدی شنید حاسد و حیران بماند

Чора ӯ хомшист ё сухани омухтан

چاره او خامشیست یا سخن آموختن

Хониш
ғзл 457 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл шморҳ 457 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 457 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 457 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 457 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 457 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 457 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 457 — сҳӣл қосмӣ