Дигар нашунидем чунин фитна ки бархест

دیگر نشنیدیم چنین فتنه که برخاست

Аз хона бурун омад ва бозор биёрост

از خانه برون آمد و بازار بیاراست

Дар ваҳм нагунҷад ки чаҳ дилбанд ва чаҳ ширин

در وهم نگنجد که چه دلبند و چه شیرین

Дар васф наёяд ки чаҳ матбӯъ ва чаҳ зебост

در وصف نیاید که چه مطبوع و چه زیباست

Сабру дил ва дайн мераваду тоқату ором

صبر و دل و دین می‌رود و طاقت و آرام

Аз захм падедаст ки бозуаш тавоност

از زخم پدید است که بازوش تواناست

Аз баҳри худо рӯй мапуаш аз зан ва аз мард

از بهر خدا روی مپوش از زن و از مرد

То сунъ худо менигаранд аз чап ва аз рост

تا صنع خدا می‌نگرند از چپ و از راست

Чашмӣ ки туро бинад ва дар қудрат бе чун

چشمی که تو را بیند و در قدرت بی چون

Мадҳуш намонад натавон гуфт ки биност

مدهوش نماند نتوان گفت که بیناست

Дунё ба чаҳ кор ояду фирдавс чаҳ бошад

دنیا به چه کار آید و فردوس چه باشد

Аз борхдо ба зи ту ҳоҷат натавон хост

از بارخدا به ز تو حاجت نتوان خواست

Фарёди ман аз дасти ғамат айб набошад

فریاد من از دست غمت عیب نباشد

Кин дард напиндорам аз он ман танҳост

کاین درد نپندارم از آن من تنهاست

Бо ҷавру ҷафоӣ ту насозем чаҳ созем

با جور و جفای تو نسازیم چه سازیم

Чун Зуҳра ва ёро набӯд чора мудорост

چون زَهره و یارا نبود چاره مداراست

Аз рӯй шумо сабр на сабраст ки заҳр аст

از روی شما صبر نه صبر است که زهر است

Вази дасти шумо заҳр на заҳраст ки ҳалвост

وز دست شما زهر نه زهر است که حلواست

Он кому даҳону лабу дандон ки ту дорӣ

آن کام و دهان و لب و دندان که تو داری

Айшаст вале то з барои ки муҳайёст

عیش است ولی تا ز برای که مهیاست

Гар хӯни ману ҷумлаи олам ту бирезӣ

گر خون من و جمله عالم تو بریزی

Иқрор биорем ки ҷурм аз тарафи мост

اقرار بیاریم که جرم از طرف ماست

Таслими ту саъдии натавонад ки набошад

تسلیم تو سعدی نتواند که نباشد

Гар сари бунаад вар наниҳад даст ту болост

گر سر بنهد ور ننهد دست تو بالاست