Силсилаи мӯии дӯсти ҳалқа дом балост

سلسلهٔ موی دوست حلقه دام بلاست

Ҳар ки дар ин ҳалқа нест фориғ аз ин моҷарост

هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

Гар бзнндм ба теғ дар назараш бе дареғ

گر بزنندم به تیغ در نظرش بی‌دریغ

Дидан ӯ як назари сад чу маниши хўнбҳост

دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست

Гар баравад ҷони мо дар талаби васли дӯст

گر برود جان ما در طلب وصل دوست

Ҳайф набошад ки дӯсти дӯсттар аз ҷони мост

حیف نباشد که دوست دوست‌تر از جان ماست

Даъвии ушшоқро шаръ нахоҳад баён

دعوی عشاق را شرع نخواهد بیان

Гӯнаи зардаши далели нолаи зораши гўост

گونهٔ زردش دلیل ناله زارش گواست

Мояи парҳезгори қӯт сабрасту ақл

مایهٔ پرهیزگار قوت صبر است و عقل

Ақли гирифтори ишқи сабр забун ҳавост

عقل گرفتار عشق صبر زبون هواست

Длшдаҳи пойбанди гардани ҷон дар каманд

دلشدهٔ پایبند گردن جان در کمند

Зуҳраи гуфтор на кин чаҳ сабаб ваон чарост

زهرهٔ گفتار نه کاین چه سبب وان چراست

Молики малики вуҷӯди ҳокими раду қабул

مالک ملک وجود حاکم رد و قبول

Ҳар чаҳ кунад ҷавр нест вар ту бинолӣ ҷафост

هر چه کند جور نیست ور تو بنالی جفاست

Теғ барор аз ниёам заҳр барафкан ба ҷом

تیغ برآر از نیام زهر برافکن به جام

Каз қабл мо қабули вази тараф мо ризост

کز قبل ما قبول وز طرف ما رضاست

Гар бинавозӣ ба лутфи вари бгдозӣ ба қаҳр

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر

Ҳукми ту бар ман равони заҷри ту бар ман равост

حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

Ҳар ки ба ҷаври рақиб ё ба ҷафои ҳабиб

هر که به جور رقیب یا به جفای حبیب

Аҳд Фромш кунад муддаӣ бе вафост

عهد فرامش کند مدعی بی‌وفاست

Саъдӣ аз ахлоқи дӯст ҳар чаҳ барояд накӯаст

سعدی از اخلاق دوست هر چه برآید نکوست

Гӯи ҳамаи дашноми гӯ каз лаб ширин дуост

گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست