Чаҳ хуш буд ду длороми даст дар гардан

چه خوش بود دو دلارام دست در گردن

Ба ҳам нишастану ҳалвои оштӣ хӯрдан

به هم نشستن و حلوای آشتی خوردن

Ба рӯзгори азизон ки рӯзгори азиз

به روزگار عزیزان که روزگار عزیز

Дареғ бошад бедӯстон ба сари бурдан

دریغ باشد بی‌دوستان به سر بردن

Агар ҳазор ҷафои срўқомтии бикунад

اگر هزار جفا سروقامتی بکند

Чу худ бияёд узраш бибояд овардан

چو خود بیاید عذرش بباید آوردن

Чаҳ шукр гӯямат эй боди машки буии висол

چه شکر گویمت ای باد مشک‌بوی وصال

Ки бӯстони умедами бхўост пажмурдан

که بوستان امیدم بخواست پژمردن

Фироқ рӯй ту ҳар рӯзи нафаси куштан буд

فراق روی تو هر روز نفس کشتن بود

Назар ба шахси ту имрӯзи рӯҳ парвардан

نظر به شخص تو امروز روح پروردن

Касе ки қимати айём васл нашносад

کسی که قیمت ایام وصل نشناسد

Бибоядаш ду се рӯзии мФорқт кардан

ببایدش دو سه روزی مفارقت کردن

Агар сиррӣ баравад бегуноҳ дар пое

اگر سری برود بی‌گناه در پایی

Ба хурдае з бузургон нишоед озурдан

به خرده‌ای ز بزرگان نشاید آزردن

Ба тозӣона гирифтам ки бедилӣ бизанӣ

به تازیانه گرفتم که بی‌دلی بزنی

Куҷо тавонад рафтани каманд дар гардан

کجا تواند رفتن کمند در گردن

Камол шавқ надоранд ошиқони сабур

کمال شوق ندارند عاشقان صبور

Ки эҳтимол надорад бар оташи афсурдан

که احتمال ندارد بر آتش افسردن

Гар одамии сифатии саъдё ба ишқи бимир

گر آدمی صفتی سعدیا به عشق بمیر

Ки мазҳаб ҳайвонаст ҳамчунин мурдан

که مذهب حیوان است همچنین مردن