Даст бо сарви равон чун нарасад дар гардан

دست با سرو روان چون نرسد در گردن

Чора Эй нест ба ҷуз дидану ҳасрат хӯрдан

چاره‌ای نیست به جز دیدن و حسرت خوردن

Одамиро ки талаб ҳаст ва тавоноӣ нест

آدمی را که طلب هست و توانایی نیست

Сабр агар ҳаст ва гар нест бибояд кардан

صبر اگر هست و گر نیست بباید کردن

Банд бар пои таваққуф чаҳ кунад гар накунад

بند بر پای توقف چه کند گر نکند

Шарт ишқаст бало дидану пой афшурдан

شرط عشق است بلا دیدن و پای افشردن

Рӯй дар хок дар дӯст бибояд молида

روی در خاک در دوست بباید مالید

Чун муяссар нашавад рӯй ба рӯй овардан

چون میسر نشود روی به روی آوردن

Ним ҷонӣ чаҳ буд то надиҳади дӯст ба дӯст

نیم جانی چه بود تا ندهد دوست به دوست

Ки ба сад ҷони дил ҷонон натавон озурдан

که به صد جان دل جانان نتوان آزردن

Саҳл бошад сухани сахт ки хубон гӯйанд

سهل باشد سخن سخت که خوبان گویند

Ҷаври ширини даҳанон талх набошад бурдан

جور شیرین‌دهنان تلخ نباشد بردن

Ҳеҷ шак менакунам коҳўии мишкӣни ттор

هیچ شک می‌نکنم کآهوی مشکین تتار

Шарм дорад зи ту мишкӣни хати оҳӯи гардан

شرم دارد ز تو مشکین‌خط آهو‌گردن

Рӯзии андари сари кор ту кунам ҷони азиз

روزی اندر سر کار تو کنم جان عزیز

Пеши болои ту борӣ чу бибояд мурдан

پیش بالای تو باری چو بباید مردن

Саъдёи дидаи нигаҳи доштан аз сӯрати хуб

سعدیا دیده نگه داشتن از صورت خوب

На чунонаст ки дил додану ҷон парвардан

نه چنان است که دل دادن و جان پروردن