Миёни боғ ҳаромаст бе ту гардидан

میان باغ حرام است بی تو گردیدن

Ки хор бо ту маро ба ки бе ту гул чидан

که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن

Вагар ба ҷом барам бе ту даст дар маҷлис

و گر به جام برم بی تو دست در مجلس

Ҳароми сарф буд бе ту бодаи нӯшидан

حرام صرف بود بی تو باده نوشیدن

Хами ду зулфи ту бар лолаи ҳалқа дар ҳалқа

خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقه

Ба санги хораи дромўхти ишқ варзидан

به سنگ خاره درآموخت عشق ورزیدن

Агар ҷамоати чини сӯрати ту бути бенанд

اگر جماعت چین صورت تو بت بینند

Шаванд ҷумлаи пушаймони зи бут парастидан

شوند جمله پشیمان ز بت پرستیدن

Касоди нархи шукр дар ҷаҳон падед ояд

کساد نرخ شکر در جهان پدید آید

Даҳон чу бозгушоӣ ба вақт хандидан

دهان چو بازگشایی به وقت خندیدن

Ба ҷой хушк бимонанд сарвҳои чаман

به جای خشک بمانند سروهای چمن

Чу қомати ту бибинанд дар хиромидан

چو قامت تو ببینند در خرامیدن

Ман гадоӣ ки бошам ки дами занами зи лабат

من گدای که باشم که دم زنم ز لبت

Саодатам чаҳ буд хоки пот бӯсидан

سعادتم چه بود خاک پات بوسیدن

Ба ишқи мастӣу расвоӣам хушаст аз онк

به عشق مستی و رسواییم خوش است از آنک

Накӯ набошад бо ишқи зуҳд варзидан

نکو نباشد با عشق زهد ورزیدن

Нишоти зоҳид аз анвоъ тоъатасту вараъ

نشاط زاهد از انواع طاعت است و ورع

Сафои ориф аз абрӯии некӯон дидан

صفای عارف از ابروی نیکوان دیدن

Анояти ту чу бо ҷон саъдӣаст чаҳ бок

عنایت تو چو با جان سعدی است چه باک

Чаҳ ғам хӯрд гуҳи ҳашар аз гуноҳ санҷидан

چه غم خورد گه حشر از گناه سنجیدن