То кӣ эй ҷони асари васл ту натавон дидан

تا کی ای جان اثر وصل تو نتوان دیدن

Ки надорад дили ман тоқати ҳиҷрон дидан

که ندارد دل من طاقت هجران دیدن

Бар сари кӯии тугар хуии ту ин хоҳад буд

بر سر کوی تو گر خوی تو این خواهد بود

Дили ниҳодам ба ҷафоҳои фаровон дидан

دل نهادم به جفاهای فراوان دیدن

Ақл бехештан аз ишқи ту дидан то чанд

عقل بی خویشتن از عشق تو دیدن تا چند

Хештан бедилу дил бесару сомон дидан

خویشتن بی‌دل و دل بی سر و سامان دیدن

Тан ба зери қидмати хок тавон кард валек

تن به زیر قدمت خاک توان کرد ولیک

Гирд бар гӯшаи наълин ту натавон дидан

گرد بر گوشه نعلین تو نتوان دیدن

Ҳар шабами зулфи сиёҳи ту намоянд ба хоб

هر شبم زلف سیاه تو نمایند به خواب

То чаҳ ояд ба ман аз хоби парешон дидан

تا چه آید به من از خواب پریشان دیدن

Бо вуҷӯди руху болои ту кӯтаҳ назарӣаст

با وجود رخ و بالای تو کوته نظریست

Дар гулистон шудану сарви хиромон дидан

در گلستان شدن و سرو خرامان دیدن

Гар бар ин чоҳи занхдони ту раҳи барадии Хизр

گر بر این چاه زنخدان تو ره بردی خضر

Бениёз омадӣ аз чашмаи ҳайвон дидан

بی نیاز آمدی از چشمه حیوان دیدن

Ҳар дили сӯхта кандар хами зулф ту фитод

هر دل سوخته کاندر خم زلف تو فتاد

Гӯй аз он ба натавон дар хами чавгон дидан

گوی از آن به نتوان در خم چوگان دیدن

Он чаҳ аз наргиси махмури ту дар чашм ман аст

آن چه از نرگس مخمور تو در چشم من است

Брнхизд ба гулу лолау райҳон дидан

برنخیزد به گل و لاله و ریحان دیدن

Саъдёи ҳасрат беҳуда махӯр доне чист

سعدیا حسرت بیهوده مخور دانی چیست

Чораи кори ту ҷон додану ҷонон дидан

چارهٔ کار تو جان دادن و جانان دیدن