Чашм агар бо дӯсти дории гӯш бо душман макун

چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن

Тирборони қазоро ҷузи ризо ҷавшан макун

تیرباران قضا را جز رضا جوشن مکن

Ҳар ки наниҳода сет чун парвонаи дил бар сӯхтан

هر که ننهاده‌ست چون پروانه دل بر سوختن

Гӯи ҳарифи оташинро тўФ пиромн макун

گو حریف آتشین را طوف پیرامن مکن

Ҷой парҳезаст дар кӯии шикаррезони гузашт

جای پرهیز است در کوی شکرریزان گذشت

ё ба тарк дил бигӯ ё чашми во равзан макун

یا به ترک دل بگو یا چشم وا روزن مکن

Кист ков бар мо ба бироҳӣ гувоҳӣ ме диҳад

کیست کاو بر ما به بیراهی گواهی می‌دهد

Гӯ бибин он рӯй шҳророу айб ман макун

گو ببین آن روی شهرآرا و عیب من مکن

Дӯстон ҳаргиз нагардонанд рӯй аз меҳри дӯст

دوستان هرگز نگردانند روی از مهر دوست

Неи мъозоллаҳи қиёси дӯст аз душман макун

نی معاذالله قیاس دوست از دشمن مکن

То равон дорад равон дорам ҳадисаш бар забон

تا روان دارد روان دارم حدیثش بر زبان

Сангдил гуяд ки ёди ёри симин тан макун

سنگدل گوید که یاد یار سیمین‌تن مکن

Мурдани андари кӯии ишқ аз зиндагонӣ хуштар аст

مردن اندر کوی عشق از زندگانی خوشتر است

То намирӣ дасти меҳраши кӯтаҳ аз доман макун

تا نمیری دست مهرش کوته از دامن مکن

Шоҳиди ойӣнаи сет ва ҳар касро ки шаклӣ хуб нест

شاهد آیینه‌ست و هر کس را که شکلی خوب نیست

Гӯи нигаҳ бисёр дар ойӣна равшан макун

گو نگه بسیار در آیینه روشن مکن

Саъдё бо соид симин нишоед панҷа кард

سعدیا با ساعد سیمین نشاید پنجه کرد

Гарчи бозуи сахти дории зӯр бо оҳан макун

گرچه بازو سخت داری زور با آهن مکن