Гувоҳӣ аминаст бар дарди ман
گواهی امین است بر درد من
Сиришки равон бар рухи зарди ман
سرشک روان بر رخ زرد من
Бибахшоӣ бар нолаи андалеб
ببخشای بر ناله عندلیب
Ало эй гули нозпрўрди ман
الا ای گل نازپرورد من
Кигар ҳам бад-ӣн навъ бошад фироқ
که گر هم بدین نوع باشد فراق
Ба назд ту бод оварад гирди ман
به نزد تو باد آورد گرد من
Ки дидаи сети ҳаргизи чунин оташӣ
که دیدهست هرگز چنین آتشی
Каз ӯ мебарояд дами сарди ман
کز او میبرآید دم سرد من
Фиғони ман аз дасти ҷавр ту нест
فغان من از دست جور تو نیست
Ки аз толеъи модроўрди ман
که از طالع مادرآورد من
Ман андари хур бандагӣ нестам
من اندر خور بندگی نیستم
Вази андозаи беруни ту дар хӯрд ман
وز اندازه بیرون تو در خورد من
Бидонадяши нодон ки матруди бод
بداندیش نادان که مطرود باد
Надонам чаҳ мехоҳад аз тарди ман
ندانم چه میخواهد از طرد من
Вагар худ ман онам ки инам сазост
و گر خود من آنم که اینم سزاست
Бубахшу мгир эй ҷавонмарди ман
ببخش و مگیر ای جوانمرد من
Ту маъзӯри дорӣ ба анъоми хеш
تو معذور داری به انعام خویش
Агар злтӣ омад аз кард ман
اگر زلتی آمد از کرد من
Ту дардии надорӣ ки дардат мабод
تو دردی نداری که دردت مباد
Аз он раҳматат нест бар дарди ман
از آن رحمتت نیست بر درد من