эй ба дидори ту равшани чашми олами байни ман

ای به دیدار تو روشن چشم عالم‌بین من

Охират раҳмӣ наёяд бар дили мискини ман

آخرَت رحمی نیاید بر دل مسکین من؟

Сўзноки афтода чун парвонаам дар пои ту

سوزناک افتاده چون پروانه‌ام در پای تو

Худ наме сӯзади дилат чун шамъ бар болини ман

خود نمی‌سوزد دلت، چون شمع بر بالین من

То туро дидам ки дории сунбула бар офтоб

تا تو را دیدم که داری سنبله بر آفتاب

Осмон ҳайрон бимонад аз ашк чун парвини ман

آسمان حیران بماند از اشک چون پروین من

Гар баҳору лола ва насрин наравед гӯи Марвӣ

گر بهار و لاله و نسرین نروید گو «مروی»

Парда бурдор эй баҳору лолау насрини ман

پرده بردار ای بهار و لاله و نسرین من

Гар ба раъноеи буруни ое дариғо сабру ҳуш

گر به رعنایی برون آیی دریغا صبر و هوش

Вар ба шухии дрхромии вои ақлу дайни ман

ور به شوخی در خرامی، وای عقل و دین من

Хор то кӣ лолае дар боғи умедами нишон

خار تا کی؟ لاله‌ای در باغ امیدم نشان

Захм то кӣ марҳамӣ бар ҷони дрдогини ман

زخم تا کی؟ مرهمی بر جان دردآگین من

На умед аз дӯстон дорам на бим аз душманон

نه امید از دوستان دارم نه بیم از دشمنان

То қлндрўор шуд дар кӯии ишқи ойини ман

تا قلندروار شد در کوی عشق آیین من

Аз турши рӯеи душмани вази ҷавоби талхи дӯст

از ترش‌رویی دشمن وز جواب تلخ دوست

Кам нагардад шӯриши табъи сухани ширини ман

کم نگردد شورش طبع سخن‌شیرین من

Халқро бар нолаи ман раҳмат омад чанд бор

خلق را بر نالهٔ من رحمت آمد چند بار

Худ нагӯйӣ чанд нолад саъдии мискини ман

خود نگویی چند نالد سعدی مسکین من؟