Дай ба чамани бргзшти сарви сухангӯии ман

دی به چمن برگذشت سرو سخنگوی من

То накунад гули ғурури ранги ману буии ман

تا نکند گل غرور رنگ من و بوی من

Барги гули лаъл буд шоҳиди базми баҳор

برگ گل لعل بود شاهد بزم بهار

Оби гулистони бабради шоҳиди глрўии ман

آب گلستان ببرد شاهد گلروی من

Шуд сипар аз дасти ақл то зи камӣни итоб

شد سپر از دست عقل تا ز کمین عتاب

Теғ ҷафо баркашид тарки зираи мӯии ман

تیغ جفا برکشید ترک زره موی من

Соиди дил чун надошт қӯти бозуии сабр

ساعد دل چون نداشت قوت بازوی صبر

Дасти ғамаши дршксти панҷаи неруии ман

دست غمش درشکست پنجه نیروی من

Ишқ ба тороҷ дод рахти сабурии дил

عشق به تاراج داد رخت صبوری دل

наменакунад бахти шӯри хаймаи зи паҳлавии ман

می‌نکَند بخت شور خیمه ز پهلوی من

Кардаам аз роҳи ишқ чанд гузари сӯй ӯ

کرده‌ام از راه عشق چند گذر سوی او

ӯ ба тФзл накард ҳеҷ нигаҳи сӯии ман

او به تفضل نکرد هیچ نگه سوی من

Ҷаври кашами бандаи вор вар кашадам ҳоким аст

جور کشم بنده وار ور کشدم حاکم است

Хираи кашӣ кор ӯст боркашии хуии ман

خیره کشی کار اوست بارکشی خوی من

эй гули хуши буии ман ёд кунӣ баъд аз ин

ای گل خوش بوی من یاد کنی بعد از این

Саъдии бечора буд булбули хўшгўии ман

سعدی بیچاره بود بلبل خوشگوی من