Нишони бахт баландасту толеъи маймун

نشان بخت بلند است و طالع میمون

Алии алсбоҳи назар бар ҷамоли рӯзафзӯн

علی الصباح نظر بر جمال روزافزون

Алӣ алхусус касеро ки табъ мавзун аст

علی الخصوص کسی را که طبع موزون است

Чигуна дӯст надорад шамоили мавзун

چگونه دوست ندارد شمایل موزون؟

Гар обрӯии бирезади миёни анҷуманат

گر آبروی بریزد میان انجمنت

Ба дасти дӯст ҳалоласт агар бирезади хӯн

به دست دوست حلال است اگر بریزد خون

Мисоли ошиқу маъшӯқи шамъу парвонаи сет

مثال عاشق و معشوق شمع و پروانه‌ست

Сари ҳалоки надории магаради перомун

سر هلاک نداری، مگرد پیرامون

Бсухт маҷнӯн дар ишқи сӯрати Лайлӣ

بسوخت مجنون در عشقِ صورتِ لیلی

Аҷаб ки Лайлиро дил насӯхт бар маҷнӯн

عجب که لیلی را دل نسوخت بر مجنون

Чигуна васф ҷамолаш кунам ки ҳайрон ро

چگونه وصف جمالش کنم؟ که حیران را

Маҷол нутқ набошад ки бозгуед чун

مجال نطق نباشد که بازگوید چون

Ҳамин тағайюри беруни далели ишқ бас аст

همین تغیُر بیرون دلیل عشق بس است

Ки дар ҳадис намегунҷад иштиёқи дарун

که در حدیث نمی‌گنجد اشتیاق درون

Агар касе нафасӣ аз замони суҳбати дӯст

اگر کسی نفسی از زمان صحبت دوست

Ба малик рӯй замин медиҳад зиҳии мағбун

به مُلک روی زمین می‌دهد زهی مغبون

Сухан дароз кашидем ва ҳамчунон боқӣаст

سخن دراز کشیدیم و همچنان باقی‌ست

Ҳадиси дилбари фаттону ошиқи мафтӯн

حدیث دلبر فتان و عاشق مفتون

Ҷафои ишқи ту чандон ки май баради саъдӣ

جفای عشق تو چندان که می‌برد سعدی

Хаёли васли ту аз сар намекунад берун

خیال وصل تو از سر نمی‌کند بیرون