Бааст он ё занах ё себи симин

به است آن یا زنخ یا سیب سیمین

Лабаст он ё шукр ё ҷони ширин

لب است آن یا شکر یا جان شیرین

Бутӣ дорам ки чини абрӯонаш

بتی دارم که چین ابروانش

Ҳикоят мекунад бтхонаҳи чин

حکایت می‌کند بتخانه چین

Аз он соъат ки дидам гӯшвораш

از آن ساعت که دیدم گوشوارش

зи чашмонами биФтодаҳи сети парвин

ز چشمانم بیفتاده‌ست پروین

Ҳар он вақте ки дидораш набинам

هر آن وقتی که دیدارش نبینم

Ҷаҳонам тира бошад бар ҷаҳони байн

جهانم تیره باشد بر جهان‌بین

Ба хобии орзӯмандами валикин

به خوابی آرزومندم ولیکن

Сар бедӯст чун бошад ба болин

سر بی‌دوست چون باشد به بالین

Аз обу гули чунин сӯрат ки дидаи сет

از آب و گل چنین صورت که دیده‌ست

Таъолии холиқи алонсони ман тин

تعالی خالق الانسان من طین

Ғурур некӯон бошад на чандон

غرور نیکوان باشد نه چندان

Ҷафо бар ошиқон бошад на чандин

جفا بر عاشقان باشد نه چندین

Ман аз Меҳрӣ ки дорам барнагардам

من از مهری که دارم برنگردم

Турогар хотир меҳраст вагар кин

تو را گر خاطر مهر است و گر کین

Нгорино ба шамшерат чаҳ ҳоҷат

نگارینا به شمشیرت چه حاجت

Маро худ мекашад дасти нигорин

مرا خود می‌کشد دست نگارین

Ба дасти дӯстон бар кушта бӯдан

به دست دوستان بر کشته بودن

зи дунё рафтанӣ бошад ба тамкин

ز دنیا رفتنی باشد به تمکین

Бикаш то айби гиронми нгўинд

بکش تا عیب‌گیرانم نگویند

намеояд малах дар чашми шоҳин

نمی‌آید ملخ در چشم شاهین

Назар кардан ба хубон дайн саъдӣаст

نظر کردن به خوبان دین سعدیست

Мабод он рӯзи кови баргардад аз дайн

مباد آن روز کاو برگردد از دین