Субҳам аз машриқи баромади боди наврӯз аз ямин

صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین

Ақлу табъами хираи гашт аз сунъи раби Алъоламин

عقل و طبعم خیره گشت از صنع رب العالمین

Бо ҷавонони роҳ саҳро барграфтам бомдод

با جوانان راه صحرا برگرفتم بامداد

Кӯдакии гуфтои ту перӣ бо хирадмандон нишин

کودکی گفتا تو پیری با خردمندان نشین

Гуфтам эй ғофил набинӣ кӯҳ бо чандини виқор

گفتم ای غافل نبینی کوه با چندین وقار

Ҳамчуи Тифлони доманаши пурарғавону ёсамин

همچو طفلان دامنش پرارغوان و یاسمین

Остин бар дасти пӯшед аз баҳори барги шох

آستین بر دست پوشید از بهار برگ شاخ

Мива пинҳон карда аз хуршеду ма дар остин

میوه پنهان کرده از خورشید و مه در آستین

Боди гулҳоро парешон мекунад ҳар субҳдам

باد گل‌ها را پریشان می‌کند هر صبحدم

Зон парешонеи магар дар рӯй оби афтодаи чин

زان پریشانی مگر در روی آب افتاده چین

Навбаҳор аз ғунча берун шуд ба як ту перҳан

نوبهار از غنچه بیرون شد به یک تو پیرهن

Бидмшки андохт то дигари зимистони пӯстин

بیدمشک انداخت تا دیگر زمستان پوستین

Ин насими хок Широзаст ё машки хутан

این نسیم خاک شیراز است یا مشک ختن

ёнигор ман парешон карда зулфи анбарин

یا نگار من پریشان کرده زلف عنبرین

Бомдодаши байн ки чашм аз хоби нӯшин бар кунад

بامدادش بین که چشم از خواب نوشین بر کند

Гар надидӣ саҳари Бобул дар нгорстони чин

گر ندیدی سحر بابل در نگارستان چین

Гар сараши дорӣ чу саъдии сари бунаи мардонаи вор

گر سرش داری چو سعدی سر بنه مردانه وار

Бо чунин маъшӯқ натавон бохти ишқи алои чунин

با چنین معشوق نتوان باخت عشق الا چنین