Чаҳ рӯйу мӯӣу биногвашу хат ва холаст ин

چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این

Чаҳ қаду қомату рафтор ва эътидоласт ин

چه قد و قامت و رفتار و اعتدال است این

Касе ки дар ҳамаи умри ин сифат мутолиа кард

کسی که در همه عمر این صفت مطالعه کرد

Ба дайгарӣ нигарад ё ба худ маҳоласт ин

به دیگری نگرد یا به خود محال است این

Камоли ҳасани вуҷӯдати з ҳар ки пурсидам

کمال حسن وجودت ز هر که پرسیدم

Ҷавоб дод ки дар ғоят камоласт ин

جواب داد که در غایت کمال است این

Намози шом ба бом ар касе нигоҳ кунад

نماز شام به بام ار کسی نگاه کند

Ду абрувон ту гуяд магар ҳилоласт ин

دو ابروان تو گوید مگر هلالست این

Лабат ба хӯни азизон ки май хурӣ лаъл аст

لبت به خون عزیزان که می‌خوری لعل است

Ту худ бигӯӣ ки хӯн май хурӣ ҳалоласт ин

تو خود بگوی که خون می‌خوری، حلال است این؟!

Чунон ба ёди ту шодам ки фарқ ме накунам

چنان به یاد تو شادم که فرق می‌نکنم

зи дӯстӣ ки фироқаст ё висоласт ин

ز دوستی که فراق است یا وصال است این

Шабии хаёл ту гуфтам бубинами андари хоб

شبی خیال تو گفتم ببینم اندر خواب

Вале зи фикри ту хоб оядам хаёласт ин

ولی ز فکر تو خواب آیدم؟! خیال است این

Дарознои шаб аз чашм дардмандон пресс

درازنای شب از چشم دردمندان پرس

Азизи ман ки шабӣ ё ҳазор соласт ин

عزیز من که شبی یا هزار سال است این

Қалам ба ёди ту дар меЧехияанд аз дастам

قلم به یاد تو دُر می‌چکاند از دستم

Мидод нест каз ӯ меравад зулоласт ин

مداد نیست کز او می‌رود زلال است این

Касон ба ҳоли парешони саъдӣ аз ғами ишқ

کسان به حال پریشان سعدی از غم عشق

Занах зананд ва ндонанд то чаҳ ҳоласт ин

زنخ زنند و ندانند تا چه حال است این