Ман аз дасти камондорони абрӯ

من از دست کمانداران ابرو

Наме ёрами гузар кардан ба ҳар сӯ

نمی‌یارم گذر کردن به هر سو

Ду чашмам хира монад аз равшаноӣ

دو چشمم خیره ماند از روشنایی

Надонам қурс хуршедаст ё рӯ

ندانم قرص خورشید است یا رو

Биҳиштаст ин ки ман дидам на рухсор

بهشت است این که من دیدم نه رخسار

Камандаст он ки вай дорад на гесу

کمند است آن که وی دارد نه گیسو

Лабони лаъл чун хӯни кабӯтар

لبان لعل چون خون کبوتر

Саводи зулф чун пари парасту

سواد زلف چون پر پرستو

На он сарпанҷа дорад шӯхи айёр

نه آن سرپنجه دارد شوخ عیار

Ки бо ӯ бар тавон омад ба бозу

که با او بر توان آمد به بازو

Ҳама ҷон хоҳад аз ушшоқи муштоқ

همه جان خواهد از عشاق مشتاق

Надорад санги кучак дар тарозу

ندارد سنگ کوچک در ترازو

Нафасро буии хуш чандин набошад

نفس را بوی خوش چندین نباشد

Магар дар ҷайб дорад нофи оҳӯ

مگر در جیب دارد ناف آهو

Лаби хандони ширини мантиқаш ро

لب خندان شیرین‌منطقش را

Нишоед гуфт ҷузи заҳҳоки ҷодӯ

نشاید گفت جز ضحاک جادو

Ғарибии сахти маҳбӯби аўФтодаҳи сет

غریبی سخت محبوب اوفتاده‌ست

Ба туркистони рӯйиши холи ҳиндӯ

به ترکستان رویش خال هندو

Аҷабгар дар чамани барпои хезад

عجب گر در چمن برپای خیزد

Ки пешаш сарв нанишинад ба зону

که پیشش سرو ننشیند به زانو

Ва гар биншинад андари маҳфили ом

و گر بنشیند اندر محفل عام

Ду сад фарёд бархезад з ҳар сӯ

دو صد فریاد برخیزد ز هر سو

Ба ёд рӯй глбўии гули андом

به یاد روی گل‌بوی گل‌اندام

Ҳамаи шаб хор дорам зери паҳлу

همه شب خار دارم زیر پهلو

Таҳаммул кун ҷафои ёри саъдӣ

تحمل کن جفای یار سعدی

Ки ҷаври некӯони знбисти мъФў

که جور نیکوان ذنبیست معفو