Гуфтам ба ақл пой барорам зи банд ӯ

گفتم به عقل پای برآرم ز بند او

Рӯй халос нест ба ҷаҳд аз каманд ӯ

روی خلاص نیست به جهد از کمند او

Мустуҷиби маломатӣ эй дил ки чанд бор

مستوجب ملامتی ای دل که چند بار

Ақлат бигуфт ва гӯш накардӣ ба панд ӯ

عقلت بگفت و گوش نکردی به پند او

Он бӯстони миваи ширин ки дасти ҷаҳд

آن بوستان میوهٔ شیرین که دست جهد

Душвор мерасад ба дарахти баланд ӯ

دشوار می‌رسد به درخت بلند او

Гуфтам Аннани мураккаби тозии бгирмш

گفتم عنان مرکب تازی بگیرمش

Лекин вусӯл нест ба гирди саманд ӯ

لیکن وصول نیست به گَرد سمند او

Сар дар ҷаҳони нҳодмӣ аз даст ӯ валек

سر در جهان نهادمی از دست او ولیک

Аз шаҳр ӯ чигуна равад шҳрбнд ӯ

از شهر او چگونه رود شهربند او؟

Чашмам бадухт аз ҳамаи олам ба иттифоқ

چشمم بدوخت از همه عالم به اتفاق

То ҷуз дар ӯ назар накунад мустаманд ӯ

تا جز در او نظر نکند مستمند او

Гар худ ба ҷои мрўҳаҳ шамшер ме занад

گر خود به جای مروحه شمشیر می‌زند

Мискини магас куҷо равад аз пеши қанд ӯ

مسکین مگس کجا رود از پیش قند او؟

Навмед нестам ки ҳам ӯ марҳамӣ наад

نومید نیستم که هم او مرهمی نهد

Вар на ба ҳеҷ ба нашавад дардманд ӯ

ور نه به هیچ به نشود دردمند او

ӯ худ магар ба лутфи худовандӣ Эй кунад

او خود مگر به لطف خداوندی‌ای کند

Вар на зи мо чаҳ бандагӣ ояд писанд ӯ

ور نه ز ما چه بندگی آید پسند او؟

Саъдӣ чу сабр аз ӯат муяссар наме шавад

سعدی چو صبر از اوت میسر نمی‌شود

Аввалитар он ки сабр кунӣ бар газанд ӯ

اولی‌تر آن که صبر کنی بر گزند او