Сайди биёбони ишқ чун бихӯрад тир ӯ

صید بیابان عشق چون بخورَد تیرِ او

Сар натавонад кашид пои зи занҷир ӯ

سر نتواند کشید، پای ز زنجیر او

Гӯ ба синонам бидӯз ё ба хадангам бизан

گو به سنانم بدوز یا به خدنگم بزن

Гар ба шикори омадаи сети давлати нахҷӣр ӯ

گر به شکار آمده‌ست دولت نخجیر او

Гуфтам аз осеби ишқ рӯй ба олами нуҳум

گفتم «از آسیب عشق، روی به عالم نهم»

Арса олам гирифт ҳасани ҷаҳони гир ӯ

عرصهٔ عالم گرفت، حسنِ جهان‌گیر او

Бо ҳамаи тадбири хеши мо сипар андохтем

با همه تدبیر خویش، ما سپر انداختیم

Рӯй ба девори сабри чашм ба тақдир ӯ

روی به دیوار صبر، چشم به تقدیر او

Чора мағлуб нест ҷузи сипар андохтан

چارهٔ مغلوب نیست جز سپر انداختن

Чун натавонад ки сар дар кашад аз тир ӯ

چون نتواند که سر، در کشد از تیرِ او

Куштаи маъшӯқро дард набошад ки халқ

کشتهٔ معشوق را درد نباشد که خلق

Зинда ба ҷонанд ва мо зинда ба таъсир ӯ

زنده به جانند و ما زنده به تأثیر او

ӯ ба фиғони омадаи сети зини ҳамаи таъҷили мо

او به فغان آمده‌ست زین همه تعجیلِ ما

эй аҷаб ва мо ба ҷони зини ҳамаи таъхир ӯ

ای عجب و ما به جان، زین همه تأخیر او

Дар ҳамаи гетӣ нигоҳ кардаму бози омадам

در همه گیتی نگاه کردم و باز آمدم

Сӯрати кас хуб нест пеши тасовир ӯ

صورت کس خوب نیست پیش تصاویر او

Саъдии ширини забони ин ҳамаи шӯр аз куҷо

سعدی شیرین‌زبان! این همه شور از کجا؟

Шоҳиди мо оитисти венаи ҳамаи тафсир ӯ

شاهد ما آیتی‌ست وین همه تفسیر او

Оташӣ аз сӯзи ишқ дар дили Довӯд буд

آتشی از سوز عشق، در دل داوود بود

То ба фалак мерасад бонги мзомир ӯ

تا به فلک می‌رسد بانگ مزامیر او