Ҳар ки ба хештан равад раҳи набард ба сӯй ӯ

هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او

Бениш мо наёвард тоқати ҳасан рӯй ӯ

بینش ما نیاورد طاقت حسن روی او

Боғи бунафшау саман буи надорад эй сабо

باغ بنفشه و سمن بوی ندارد ای صبا

Ғолия Эй бисоз аз он турраи мшкбўӣ ӯ

غالیه‌ای بساز از آن طره مشکبوی او

Ҳар кас аз ӯ ба қадари хеши орзӯе ҳаме кунанд

هر کس از او به قدر خویش آرزویی همی‌کنند

Ҳиммат мо намекунад зу ба ҷузи орзӯӣ ӯ

همت ما نمی‌کند زو به جز آرزوی او

Ман ба каманд ӯ дирам ӯ ба муроди хештан

من به کمند او درم او به مراد خویشتن

Гар наравад ба табъи ман ман биравам ба хуй ӯ

گر نرود به طبع من من بروم به خوی او

Дафъи забони хасмро то нашаванд матлаъ

دفع زبان خصم را تا نشوند مطلع

Дида ба сӯй дайгарӣ дораму дил ба сӯй ӯ

دیده به سوی دیگری دارم و دل به سوی او

Домани ман ба даст ӯ рӯзи қиёмати аўФтд

دامن من به دست او روز قیامت اوفتد

Умр ба нақд меравад дар сар гуфту гӯй ӯ

عمر به نقد می‌رود در سر گفت و گوی او

Саъдӣ агар бароядат пой ба санг дам мазан

سعدی اگر برآیدت پای به سنگ دم مزن

Рӯз нахуст гуфтамат сар набарӣ зи кӯй ӯ

روز نخست گفتمت سر نبری ز کوی او