эй сӯратати зи гавҳари маънии хазина Эй

ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ای

Моро зи доғи ишқи ту дар дили дафина Эй

ما را ز داغ عشق تو در دل دفینه‌ای

Доне ки оҳи сӯхтагонро асар буд

دانی که آه سوختگان را اثر بود

Магузор нолае ки барояд зи сина Эй

مگذار ناله‌ای که برآید ز سینه‌ای

Зевари ҳамон ду риштаи марҷон кифоят аст

زیور همان دو رشته مرجان کفایت است

Вази мӯӣ дар канору ?бирти ънбринаҳ Эй

وز موی در کنار و برت عنبرینه‌ای

Сар дар наёварам ба салотини рӯзгор

سر در نیاورم به سلاطین روزگار

Гар ман зи бандагон ту бошам камина Эй

گر من ز بندگان تو باشم کمینه‌ای

Чашмӣ ки ҷуз ба рӯй ту бар мекунам хатост

چشمی که جز به روی تو بر می‌کنم خطاست

Вони дам ки бе ту май гузаронами ғбинаҳ Эй

وآن دم که بی تو می‌گذرانم غبینه‌ای

Тадбир нест ҷузи сипар андохтан ки хасм

تدبیر نیست جز سپر انداختن که خصم

Сангӣ ба даст дорад ва мо обгина Эй

سنگی به دست دارد و ما آبگینه‌ای

Вонро раво буд ки занад лофи меҳри дӯст

وآن را روا بود که زند لاف مهر دوست

Каз дил ба дар кунад ҳамаи Меҳрӣу кӣна Эй

کز دل به در کند همه مهری و کینه‌ای

Саъдӣ ба покбозӣу риндӣ мисл нашуд

سعدی به پاکبازی و رندی مثل نشد

Танҳо дар ин Мадина ки дар ҳар Мадина Эй

تنها در این مدینه که در هر مدینه‌ای

Шеъраш чу об дар ҳамаи олами чунон шуда

شعرش چو آب در همه عالم چنان شده

Каз порс меравад ба хуросони сафина Эй

کز پارس می‌رود به خراسان سفینه‌ای