Ту парӣ зода надонам зи куҷо май ое
تو پریزاده ندانم ز کجا میآیی
Кодмизодаҳ набошад ба чунин зебоӣ
کآدمیزاده نباشد به چنین زیبایی
Рости хоҳӣ на ҳалоласт ки пинҳон доранд
راست خواهی نه حلال است که پنهان دارند
Мисли ин рӯй ва нишоед ки ба кас бинмое
مثل این روی و نشاید که به کس بنمایی
Сарв бо қомати зебои ту дар маҷлиси боғ
سرو با قامت زیبای تو در مجلس باغ
Натавонад ки кунад даъвии ҳамболоӣ
نتواند که کند دعوی همبالایی
Дар саропои вуҷӯдат ҳунарӣ нест ки нест
در سراپای وجودت هنری نیست که نیست
Айбат онаст ки бар банда наме бахшойӣ
عیبت آن است که بر بنده نمیبخشایی
Ба худо бар ту ки хӯни ман бечораи марез
به خدا بر تو که خون من بیچاره مریز
Ки ман он қадар надорам ки ту дасти олое
که من آن قدر ندارم که تو دست آلایی
Берахт чашм надорам ки ҷаҳонии байнам
بی رُخت چشم ندارم که جهانی بینم
Ба ду чашмат ки зи чашмами Марв эй бенаӣ
به دو چشمت که ز چشمم مرو ای بینایی
На марои ҳасрат ҷоҳаст ва на андешаи мол
نه مرا حسرت جاه است و نه اندیشهٔ مال
Ҳама асбоб муҳайёст ту дар май бое
همه اسباب مهیاست تو در میبایی؟
Бар ман аз дасти ту чандон ки ҷафо ме ояд
بر من از دست تو چندان که جفا میآید
Хуштар ва хубтар андари назарам май ое
خوشتر و خوبتر اندر نظرم میآیی
Дайгарӣ нест ки меҳри ту дар ӯ шояд баст
دیگری نیست که مهر تو در او شاید بست
Чораи баъд аз ту ндонем ба ҷузи танҳоӣ
چاره بعد از تو ندانیم به جز تنهایی
Вар ба хории з дар хеш бароне мо ро
ور به خواری ز در خویش برانی ما را
Ҳамчунон шукр кунемат ки азизи мое
همچنان شکر کنیمت که عزیز مایی
Ман аз ин дар ба ҷафо рӯй нахоҳам печид
من از این در به جفا روی نخواهم پیچید
Гар бабандӣ ту ба рӯй ман ва гар бигушое
گر ببندی تو به روی من و گر بگشایی
Чаҳ кунад доъии давлат ки қабулаш накунанд
چه کند داعی دولت که قبولش نکنند
Мо ҳарисем ба хизмат ту наме фармое
ما حریصیم به خدمت تو نمیفرمایی
Саъдёи духтари анфоси ту баси дили бабрад
سعدیا دختر انفاس تو بس دل ببرد
Ба чунин зевари маънӣ ки ту май ороӣ
به چنین زیور معنی که تو میآرایی
Боди наврӯз ки буии гул ва сунбул дорад
باد نوروز که بوی گل و سنبل دارد
Лутфи ин бод надорад ки ту май паймое
لطف این باد ندارد که تو میپیمایی