Ҳама чашмем то буруни ое

همه چشمیم تا برون آیی

Ҳама гӯшем то чаҳ фармое

همه گوشیم تا چه فرمایی

Ту на он сӯратӣ ки бе рӯят

تو نه آن صورتی که بی رویت

Мутасаввир шавад шикебе

متصور شود شکیبایی

Ман зи дасти ту хештан бикашам

من ز دست تو خویشتن بکُشم

То ту дастам ба хӯни нёлоиӣ

تا تو دستم به خون نیآلایی

Гуфта будӣ қиёматами бенанд

گفته بودی قیامتم بینند

Ин гуруҳеи муҳиби савдое

این گروهی محبِ سودایی

Венаи чунин рӯй длстон ки ту рост

وین چنین روی دل‌سِتان که تو راست

Худ қиёмат буд ки бинмое

خود قیامت بود که بنمایی

Мо тмошокнони кӯтаҳи даст

ما تماشاکنان کوته‌دست

Ту дарахти баландболое

تو درخت بلندبالایی

Сари моу остони хизмати ту

سر ما و آستان خدمت تو

Гар бароне вагар бибахшое

گر برانی و گر ببخشایی

Ҷон ба шукрона додан аз ман хоҳ

جان به شکرانه دادن از من خواه

Гар ба инсоф бо миёни ое

گر به انصاف با میان آیی

Ақл бояд ки бо салобати ишқ

عقل باید که با صلابت عشق

Накунад панҷаи тавоноӣ

نکند پنجهٔ توانایی

Ту чаҳ доне ки бар ту нагузашта сет

تو چه دانی؟ که بر تو نگذشته‌ست

Шаби ҳиҷрону рӯзи танҳоӣ

شب هجران و روز تنهایی

Равшанат гардад ин ҳадис чу рӯз

روشنت گردد این حدیث چو روز

Гар чу саъдӣ шабӣ бипаймое

گر چو سعدی شبی بپیمایی