эй хастаи дилам дар хами чавгони ту гӯйӣ

ای خسته دلم در خم چوگان تو گویی

Бефоидаам пеши ту чун биҳдаҳи гӯйӣ

بی‌فایده‌ام پیش تو چون بیهده گویی

эй тири ғами ишқи ту ҳар ҷо ки расида

ای تیر غم عشق تو هر جا که رسیده

Афтода ба захмаш чу камони пушти дўтўиӣ

افتاده به زخمش چو کمان پشت دوتویی

Ҳам турфа надорам агарам бознўозӣ

هم طرفه ندارم اگرم بازنوازی

Зеро ки аҷаб нест никуии зи никуӣ

زیرا که عجب نیست نکویی ز نکویی

Саъдии ғамаш аз дасти мадагар надиҳади даст

سعدی غمش از دست مده گر ندهد دست

Кӣ даст диҳад дар ҳамаи офоқи чунуе

کی دست دهد در همه آفاق چنویی