Кадоми кас ба ту монад ки гӯямат ки чун ӯе

کدام کس به تو ماند که گویمت که چون اویی؟

з ҳар ки дар назар ояд гузаштае ба никуӣ

ز هر که در نظر آید گذشته‌ای به نکویی

Латифи ҷавҳару ҷонии ғариби қомату шаклӣ

لطیف‌جوهر‌ و جانی غریب‌قامت و شکلی

Назифи ҷомау ҷисмии бадеъи сӯрату хуӣ

نظیف‌جامه و‌ جسمی بدیع‌صورت و خویی

Ҳазор дида чу парвона бар ҷамоли ту ошиқ

هزار دیده چو پروانه بر جمال تو عاشق

Ғуломи маҷлиси онам ки шамъи маҷлис ӯе

غلام مجلس آنم که شمع مجلس اویی

Надидам обӣу хокии бад-ӣни латофату покӣ

ندیدم آبی و خاکی بدین لطافت و پاکی

Ту оби чашмаи ҳайвону хоки ғолияи бӯе

تو آب چشمهٔ حیوان و خاک غالیه‌بویی

Туро ки дард набошад зи дарди мо чаҳ тафовут

تو را که درد نباشد ز درد ما چه تفاوت؟

Ту ҳол ташна ндонӣ ки бар канораи ҷӯӣ

تو حال تشنه ندانی که بر کنارهٔ جویی

Сабои равза ризвон надонамат ки чаҳ бодӣ

صبای روضهٔ رضوان ندانمت که چه بادی

Насими ваъда ҷонон надонамат ки чаҳ бӯе

نسیم وعدهٔ جانان ندانمت که چه بویی

Агар ман аз дили як ту бароварами дами ишқӣ

اگر من از دل یک‌تو برآورم دم عشقی

Аҷаби мадор ки оташи дроФтдм ба дўтўиӣ

عجب مدار که آتش درافتدم به دوتویی

Ба кас магӯӣ ки поем ба санги ишқи баромад

به کس مگوی که پایم به سنگ عشق برآمد

Ки айб гирад ва гуяд чаро ба фарқи нпўиӣ

که عیب گیرد و گوید چرا به فرق نپویی؟

Дилии ду дӯст нагирад ду меҳр дил напазирад

دلی دو دوست نگیرد دو مهر دل نپذیرد

Агар мувофиқ ӯе ба тарк хеш бигӯе

اگر موافق اویی به ترک خویش بگویی

Кунунам оби ҳаётӣ ба ҳалқи ташнаи Фрўкн

کنونم آب حیاتی به حلق تشنه فروکن

На онгаҳе ки бимирам ба об дида башуе

نه آنگهی که بمیرم به آب دیده بشویی

Ба ихтиёри ту саъдӣ чаҳ илтимос барояд

به اختیار تو سعدی چه التماس برآید

Гар ӯ мурод набахшад ту кистӣ ки биҷӯе

گر او مراد نبخشد تو کیستی که بجویی؟