эй ҳасани хат аз дафтари ахлоқи ту бобӣ

ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابی

Ширинӣ аз авсофи ту ҳарфии зи китобӣ

شیرینی از اوصاف تو حرفی ز کتابی

Аз буии ту дар тоб шавад оҳӯии мишкӣн

از بوی تو در تاب شود آهوی مشکین

Гар боз кунанд аз шикани зулфи ту тобӣ

گر باز کنند از شکن زلف تو تابی

Бар дидаи соҳиби назарон хоб бибастӣ

بر دیده صاحب‌نظران خواب ببستی

Тарсӣ ки бибинанди хаёли ту ба хобӣ

ترسی که ببینند خیال تو به خوابی

Аз хандаи ширини намакдони даҳонат

از خنده شیرین نمکدان دهانت

Хӯн меравад аз дил чу намаки хӯрдаи кабобӣ

خون می‌رود از دل چو نمک‌خورده کبابی

То узри Зулайхои бунаади мункири ушшоқ

تا عذر زلیخا بنهد منکر عشاق

Юсуфи сифат аз чеҳраи барандози ниқобӣ

یوسف صفت از چهره برانداز نقابی

Бе рӯй туами ҷинат фирдавс набояд

بی‌روی توام جنت فردوس نباید

Кин тишнагӣ аз ман набарди ҳеҷ шаробӣ

کاین تشنگی از من نبرد هیچ شرابی

Машғӯли туро гар бигузоранд ба дӯзах

مشغول تو را گر بگذارند به دوزخ

Бо ёди ту дардаш накунад ҳеҷ азобӣ

با یاد تو دردش نکند هیچ عذابی

Борӣ ба тариқи карамами банда худ хон

باری به طریق کرمم بنده خود خوان

То бишинавӣ аз ҳар бен мўиими ҷавобӣ

تا بشنوی از هر بن موییم جوابی

Дар ман мангар то дгарон чашм надоранд

در من منگر تا دگران چشم ندارند

Каз даст гадоён натавон кард савобӣ

کز دست گدایان نتوان کرد ثوابی

Об суханам меравад аз табъ чу оташ

آب سخنم می‌رود از طبع چو آتش

Чун оташи рӯят ки аз ӯ мечакад обӣ

چون آتش رویت که از او می‌چکد آبی

Ёрони ҳама бо ёр ва ман хастаи талабкор

یاران همه با یار و من خسته طلبکار

Ҳар кас ба сари обӣу саъдӣ ба саробӣ

هر کس به سر آبی و سعدی به سرابی

Хониш
ғзл 517 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл шморҳ 517 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 517 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 517 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 517 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 517 — офср орӣо
ғзл шморҳ 517 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 517 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 517 — сҳӣл қосмӣ