Ту хӯн халқ бирезӣ ва рӯй дртобӣ
تو خون خلق بریزی و روی درتابی
Надонамат чаҳ мукофоти ин гунаҳи ёбӣ
ندانمت چه مکافاتِ این گنه یابی
Тсди ании фии алҷўру алнўиٰи лٰкн
تَصُدُّ عَنّی فِی الجَوْرِ وَ النّویٰ لٰکِن
إлики қалбӣ ё ғояи алмниٰи соб
إِلَیْکَ قَلْبی یا غایَةَ المُنَیٰ صابِ
Чу андалеб чаҳ фарёдҳо ки ме дорам
چو عندلیب چه فریادها که میدارم
Ту аз ғурури ҷавонӣ ҳамеша дар хобӣ
تو از غرور جوانی همیشه در خوابی
إлии алъдоаҳи вслтму тсҳбўнҳм
إِلَی الْعُداةِ وَصَلْتُمْ وَ تَصْحَبونَهُمُ
Ва фии вдодкми қади ҳиҷрати أҳбобӣ
وَ فی وِدادِکُمُ قَدْ هَجَرْتُ أَحْبابی
На ҳар ки соҳиб ҳасанаст ҷавр пеша кунад
نه هر که صاحب حسن است جور پیشه کند
Туро чаҳ шуд ки худ андари камӣни асҳобӣ ?
تو را چه شد که خود اندر کمین اصحابی؟
أҳбтии أмрўнии бтрки зкроаҳ
أَحِبَّتی أَمَرونی بِتَرْکِ ذِکْراهُ
Лақади أтъту лٰкни ҳубаи об
لَقَدْ أَطَعْتُ وَ لٰکِنَّ حُبَّهُ آبِ
Ғамат чигуна бапушам ? ки дида бар рӯят
غمت چگونه بپوشم؟ که دیده بر رویت
Ҳамеи гувоҳӣ бар ман диҳад ба каззобӣ
همی گواهیِ بر من دهد به کذّابی
Марои ту бар сари оташи нишондае аҷаби онк
مرا تو بر سر آتش نشاندهای عجب آنک
Манам дар оташ ва аз ҳоли ман ту дар тобӣ
منم در آتش و از حال من تو در تابی
Ман аз ту сайр нигарадам ки соҳиби истисқо
من از تو سیر نگردم که صاحب استسقا
На мумкинаст ки ҳаргиз расад ба серобӣ
نه ممکن است که هرگز رسد به سیرابی