Он моҳи ду ҳафта дар ниқоб аст
آن ماه دو هفته در نقاب است؟
ё ҳурии даст дар хизоб аст
یا حوریِ دست در خضاب است؟
Ваон васма бар абрувони дилбанд
وان وسمه بر ابروان دلبند
ё қавси қзҳ бар офтоб аст
یا قوس قزح بر آفتاب است؟
Сайлоби зи сари гузашти ёро
سیلاب ز سر گذشت یارا
зи андоза ба дар мабар ҷафо ро
ز اندازه به در مبر جفا را
Бозоӣ ки аз ғами ту мо ро
بازآی که از غم تو ما را
Чашмӣ ва ҳазор чашма об аст
چشمی و هزار چشمه آب است
Тундӣу ҷафоу зштхўиӣ
تندی و جفا و زشتخویی
Ҳарчанд ки мекунӣ никуӣ
هرچند که میکنی نکویی
Фармони брмт ба ҳар чаҳ гӯйӣ
فرمان برمت به هر چه گویی
Ҷон бар лабу чашм бар хитоб аст
جان بر لب و چشم بر خطاب است
эй рӯй ту аз биҳишти бобӣ
ای روی تو از بهشت بابی
Дил бар намаки лабати кабобӣ
دل بر نمک لبت کبابی
Гуфтам бизанам бар оташи обӣ
گفتم بزنم بر آتش آبی
Венаи оташи дил на ҷой об аст
وین آتش دل نه جای آب است
Сабр аз ту касе наёвард тоб
صبر از تو کسی نیاورَد تاب
Чашмами зи ғамат наме баради хоб
چشمم ز غمت نمیبرد خواب
Шак нест ки бар ммри сайлоб
شک نیست که بر مَمَرِّ سیلاب
Чандон ки банно кунӣ хароб аст
چندان که بنا کنی خراب است
эй шуҳраи шаҳру фитнаи хайл
ای شهرهٔ شهر و فتنهٔ خیل
Фии мнзрки алнҳору аллил
فی منظرک النّهارُ و اللّیل
Ҳар ков накунад ба сӯратати майл
هر کاو نکند به صورتت میل
Дар сӯрати одамӣ дўоб аст
در صورت آدمی دَواب است
эй доруии дилпазири дардам
ای داروی دلپذیر دردم
Иқрор ба бандагӣат кардам
اقرار به بندگیت کردم
Доне ки ман аз ту барнагардам
دانی که من از تو برنگردم
Чандон ки хато кунӣ савоб аст
چندان که خطا کنی صواب است
Гарчи ту амир ва мо асирем
گرچه تو امیر و ما اسیریم
Гарчи ту бузург ва мо ҳақирем
گرچه تو بزرگ و ما حقیریم
Гарчи ту ғанӣ ва мо фақирем
گرچه تو غنی و ما فقیریم
Дилдории дӯстон савоб аст
دلداری دوستان ثواب است
эй сарви равону гулбуни нав
ای سرو روان و گلبن نو
Маи пайкари офтоби партав
مه پیکرِ آفتابپرتو
Бустон ва бидиҳ бигӯӣ ва бишинав
بستان و بده؛ بگوی و بشنو
Шабҳои чунин на вақт хоб аст
شبهای چنین نه وقت خواب است
Имшаби шаб хилватаст то рӯз
امشب شب خلوت است تا روز
эй толеъи саъду бахти фирӯз
ای طالعِ سعد و بخت فیروز
Шамъӣ ба миён мо барафрӯз
شمعی به میان ما برافروز
ё шамъ макун ки моҳтоб аст
یا شمع مکن که ماهتاب است
Соқии қадаҳии қаландарии вор
ساقی قدحی قلندریوار
Дар даҳ ба муоширони ҳушёр
در ده به معاشرانِ هشیار
Девона ба ҳол хеш бигзор
دیوانه به حال خویش بگذار
Кин мастии мо на аз шароб аст
کاین مستی ما نه از شراب است
Бодаст ғурури зиндагонӣ
باد است غرور زندگانی
Барқаст лўомъи ҷавонӣ
برق است لَوامِعِ جوانی
Дарёб дамӣ ки май туоне
دریاب دمی که میتوانی
Башитоб ки умр дар шитоб аст
بشتاب که عمر در شتاب است
Ин гуруснаи гург бе тараҳҳум
این گُرسِنهگرگِ بیترحم
Худ сайр намешавад зи мардум
خود سیر نمیشود ز مردم
Абнои замони мисоли гандум
ابنای زمان مثال گندم
Венаи даври фалак чу осиёб аст
وین دور فلک چو آسیاب است
Саъдии ту на марди васл ӯе
سعدی تو نه مرد وصل اویی
То лофи занӣу қурби ҷӯӣ
تا لاف زنی و قرب جویی
эй ташна ба хира чанд пўиӣ
ای تشنه به خیره چند پویی
Кин раҳ ки ту май рӯй сароб аст
کاین ره که تو میروی سراب است