Ту ҳеҷ аҳди нбстӣ ки оқибат нишкастӣ

تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی

Маро бар оташи сӯзони нишондӣу нншстӣ

مرا بر آتش سوزان نشاندی و ننشستی

Банноӣ меҳр намӯдӣ ки пойдор намонад

بنای مهر نمودی که پایدار نمانَد

Маро ба банд бибастӣ худ аз каманд биҷустӣ

مرا به بند ببستی خود از کمند بجَستی

Дилами шикастӣ ва рафтӣ хилофи шарти маваддат

دلم شکستی و رفتی خلاف شرط مودّت

Ба эҳтиёти рӯ акнӯн ки обгинаи шикастӣ

به احتیاط رو اکنون که آبگینه شکستی

Чароғ чун ту набошад ба ҳеҷ хонаи валикин

چراغْ چون تو نباشد به هیچ خانه ولیکن

Каси ин сарой набандад дар ин чунин ки ту бастӣ

کس این سرای نبندد در این چنین که تو بستی

Гарми азоби намое ба доғу дарди ҷудоӣ

گرَم عذاب نمایی به داغ و درد جدایی

Шиканҷа сабр надорам бирез хӯнаму рстӣ

شکنجه صبر ندارم بریز خونم و رَستی

Биё ки мо сар ҳастӣу кибриёу ръўнт

بیا که ما سرِ هستی و کبریا و رُعونت

Ба зер пой ниҳодему пой бар сар ҳастӣ

به زیر پای نهادیم و پای بر سر هستی

?герат ба гӯшаи чашмии назар буд ба асирон

گرَت به گوشهٔ چشمی نظر بُود به اسیران

Давои дарди ман аввал ки бе гуноҳи бхстӣ

دوای درد من اول که بی‌گناه بخستی

Ҳар он каст ки бибинад раво буд ки бигӯед

هر آن کَست که ببیند روا بود که بگوید

Ки ман биҳишт бидидам ба ростӣу дурустӣ

که من بهشت بدیدم به راستی و درستی

?герат касе бпрстд маломаташ накунам ман

گرت کسی بپرستد ملامتش نکنم من

Ту ҳам дар оина бингар ки хештани бпрстӣ

تو هم در آینه بنگر که خویشتن بپرستی

Аҷаби мадор ки саъдӣ ба ёд дӯст бинолад

عجب مدار که سعدی به یاد دوست بنالد

Ки ишқи мӯҷиб шавқасту хамри иллати мастӣ

که عشق موجب شوق است و خَمر علت مستی