Таъолии аллоҳ чаҳ рӯйаст он ки гӯйии оФтобстӣ

تعالی الله چه روی است آن که گویی آفتابستی

Вагар маро ҳаё будӣ зи шармаш дар нқобстӣ

و گر مه را حیا بودی ز شرمش در نقابستی

Агар гулро назар будӣ чу наргис то ҷаҳон бинад

اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند

зи шарми ранги рухсораш чу нилӯфар дар обстӣ

ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی

Шубон хобам намегирад на рӯзи орому осоиш

شبان خوابم نمی‌گیرد نه روز آرام و آسایش

зи чашми масти мигўнш ки пиндорӣ ба хўобстӣ

ز چشم مست میگونش که پنداری به خوابستی

Гар он шоҳид ки ман донам ба ҳар кас рӯй бинмоед

گر آن شاهد که من دانم به هر کس روی بنماید

Фақир аз рақс дар ҳолати хатиб аз май хробстӣ

فقیر از رقص در حالت خطیب از می خرابستی

Чунон мастам ки пиндорӣ намонад умеди ҳушёрӣ

چنان مستم که پنداری نماند امید هشیاری

Ба ҳаш бозомадӣ маҷнӯн агар масти шробстӣ

به هش بازآمدی مجنون اگر مست شرابستی

Гар он соид ки ӯ дорад бадӣ бо рустами дастон

گر آن ساعد که او دارد بدی با رستم دستان

Ба як соъати биФкндӣ агар аФросёбстӣ

به یک ساعت بیفکندی اگر افراسیابستی

Биор эй лаъибати соқӣ агар талхаст вагар ширин

بیار ای لعبت ساقی اگر تلخ است و گر شیرین

Ки аз дастат шукр бошад вагар худ заҳри нобастӣ

که از دستت شکر باشد و گر خود زهر نابستی

Камоли ҳасани рӯятро мухолиф нест ҷузи хуят

کمال حسن رویت را مخالف نیست جز خویت

Дариғо он лаби ширин агар ширини ҷўобстӣ

دریغا آن لب شیرین اگر شیرین جوابستی

Агар доне ки то ҳастам назар бо ҷузи ту пайвастам

اگر دانی که تا هستم نظر با جز تو پیوستم

Пас онгаҳ бар ман мискини ҷафо кардани сўобстӣ

پس آنگه بر من مسکین جفا کردن صوابستی

Замини ташнаро борон набӯдӣ баъд аз ин ҳоҷат

زمین تشنه را باران نبودی بعد از این حاجت

Агар чандон ки дар чашмами сиришки андари сҳобстӣ

اگر چندان که در چشمم سرشک اندر سحابستی

зи хокам рашк меояд ки бар сар менаҳй поиш

ز خاکم رشک می‌آید که بر سر می‌نهی پایش

Ки саъдии зери нълинт чаҳ будигар тробстӣ

که سعدی زیر نعلینت چه بودی گر ترابستی