эй аз биҳишти ҷузвӣ ва аз раҳмати оятӣ
ای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی
Ҳақро ба рӯзгори ту бо мо аноятӣ
حق را به روزگار تو با ما عنایتی
Гуфтам ниҳоятӣ буд ин дарди ишқ ро
گفتم نهایتی بود این درد عشق را
Ҳар бомдод мекунад аз нави бдоитӣ
هر بامداد میکند از نو بدایتی
Маърӯф шуд ҳикоятами андари ҷаҳон ва нест
معروف شد حکایتم اندر جهان و نیست
Бо ту маҷоли он ки бигӯям ҳикоятӣ
با تو مجال آن که بگویم حکایتی
Чандон ки бе ту ғояти имкони сабр буд
چندان که بی تو غایت امکان صبر بود
Кардему ишқро на падедаст ғоятӣ
کردیم و عشق را نه پدید است غایتی
Фармони ишқу ақл ба як ҷой нашунаванд
فرمان عشق و عقل به یک جای نشنوند
Ғавғо буд ду Подшаҳи андари вилоятӣ
غوغا بود دو پادشه اندر ولایتی
зи абнои рӯзгор ба хӯбии мумайизӣ
ز ابنای روزگار به خوبی ممیزی
Чун дар миёни лашкари Мансури роятӣ
چون در میان لشکر منصور رایتی
Айбат намекунам ки худованди амр ва наҳй
عیبت نمیکنم که خداوند امر و نهی
Шояд ки бандае бикашад бе ҷиноятӣ
شاید که بندهای بکشد بی جنایتی
Зон гуҳ ки ишқи дасти татовул дароз кард
زان گه که عشق دست تطاول دراز کرد
Маълум шуд ки ақл надорад кифоятӣ
معلوم شد که عقل ندارد کفایتی
Ман дар паноҳи лутф ту хоҳам гурехтан
من در پناه لطف تو خواهم گریختن
Фардо ки ҳар касе равад андари ҳимоятӣ
فردا که هر کسی رود اندر حمایتی
Дармондаам ки аз ту шикояти куҷо барам
درماندهام که از تو شکایت کجا برم
Ҳам бо тугар зи даст ту дорам шикоятӣ
هم با تو گر ز دست تو دارم شکایتی
Саъдии наҳуфта чанд бимонад ҳадиси ишқ
سعدی نهفته چند بماند حدیث عشق
Ин риши андаруни бикунади ҳам сироятӣ
این ریش اندرون بکند هم سرایتی