эй боди бомдодии хуш май рӯй ба шодӣ
ای باد بامدادی خوش میروی به شادی
Пайванд рӯҳ кардӣ пайғом дӯст додӣ
پیوند روح کردی پیغام دوست دادی
Бар бӯстони гузаштӣ ё дар биҳишт будӣ
بر بوستان گذشتی؟ یا در بهشت بودی؟
Шод омадӣу хуррами фархундаи бахти бодӣ
شاد آمدی و خرم، فرخندهبخت بادی
То ман дар ин сароем ин дар надида будам
تا من در این سرایم این در ندیده بودم
Комрўзи пеши чашмам дар бӯстони кушодӣ
کامروز پیش چشمم در بوستان گشادی
Чун гули раванд ва оянд ин дилбарону хубон
چون گل روند و آیند این دلبران و خوبان
Ту дар баробари ман чун сарви боистодӣ
تو در برابر من چون سرو بایستادی
Айдун ки май намояд дар рӯзгори ҳасанат
ایدون که مینماید در روزگار حسنت
Баси фитнаҳо бзоиди ту фитна аз ки зодӣ
بس فتنهها بزاید تو فتنه از که زادی؟
Аввали чароғ будӣ оҳистаи шамъи гаштӣ
اول چراغ بودی، آهسته شمع گشتی
Осони ФрогрФтм дар хирмани аўФтодӣ
آسان فراگرفتم، در خرمن اوفتادی
Хоҳам ки бомдодии берун рӯй ба саҳро
خواهم که بامدادی بیرون روی به صحرا
То бӯстони бирезади гулҳои бомдодӣ
تا بوستان بریزد گلهای بامدادی
Ёрӣ ки бо қаринии улфат гирифта бошад
یاری که با قرینی الفت گرفته باشد
Ҳар вақт ёдаш ояд ту дам ба дам ба ёдӣ
هر وقت یادش آید، تو دمبهدم به یادی
Гар дар ғамати бимирами шодӣ ба рӯзгорат
گر در غمت بمیرم، شادی به روزگارت
Пайвастаи некӯонро ғам хӯрдаанду шодӣ
پیوسته نیکوان را غم خوردهاند و شادی
Ҷое ки доғ гирад дардаши давои пазирад
جایی که داغ گیرد دردش دوا پذیرد
Онаст доғи саъдии коўл назар наҳодӣ
آن است داغ سعدی، کاول نظر نهادی