Чаҳ боз дар дилат омад ки меҳр баркандӣ
چه باز در دلت آمد که مهر برکندی
Чаҳ шуд ки ёри қадим аз назари биФкндӣ
چه شد که یار قدیم از نظر بیفکندی
зи ҳади гузашти ҷудои миёни мо эй дӯст
ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست
Ҳануз вақт наомад ки бозпиўндӣ
هنوز وقت نیامد که بازپیوندی
Буд ки пеш ту меРом агар маҷол буд
بود که پیش تو میرم اگر مجال بود
Вагар на бар сари Кувайт ба орзӯмандӣ
وگرنه بر سر کویت به آرزومندی
Дарӣ ба рӯй ман эй ёр меҳрбон бигушоӣ
دری به روی من ای یار مهربان بگشای
Ки ҳеҷ кас накушояд агар ту дар бандӣ
که هیچ کس نگشاید اگر تو در بندی
Маро вагар ҳамаи офоқи хўбрўённд
مرا وگر همه آفاق خوبرویانند
Ба ҳеҷ рӯй намебошад аз ту хурсандӣ
به هیچ روی نمیباشد از تو خرسندی
Ҳазор бор бигуфтам ки чашми нгшоим
هزار بار بگفتم که چشم نگشایم
Ба рӯй хуби валикини ту чашм май бандӣ
به روی خوب ولیکن تو چشم میبندی
Магар дар оинаи бинӣ вагар на дар офоқ
مگر در آینه بینی وگرنه در آفاق
Ба ҳеҷ халқи нпндормт ки монандӣ
به هیچ خلق نپندارمت که مانندی
Ҳадиси саъдӣ агар коинот бипасанданд
حدیث سعدی اگر کائنات بپسندند
Ба ҳеҷ кор наёядгараш ту напасандӣ
به هیچ کار نیاید گرش تو نپسندی
Маро чаҳ бандагӣ аз даст ва пой бархезад
مرا چه بندگی از دست و پای برخیزد
Магари умед ба бахшоиши худовандӣ
مگر امید به بخشایش خداوندی