Магар дигар сухани душманони ниўшидӣ
مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدی
Ки рӯй чун қамар аз дӯстони бпўшидӣ
که روی چون قمر از دوستان بپوشیدی
Ман аз ҷафои замони блблои нхФтми дӯш
من از جفای زمان، بلبلا نخفتم دوش
Туро чаҳ буд ки то субҳ май хрўшидӣ
تو را چه بود که تا صبح میخروشیدی
Қазо ба нолаи мазлӯму лобаи маҳрӯм
قضا به ناله مظلوم و لابه محروم
Дигар намешавад эй нафаси бас ки кушедӣ
دگر نمیشود ای نفس بس که کوشیدی
Кунун ҳаловати пайвандро бадонеи қадар
کنون حلاوت پیوند را بدانی قدر
Ки шарбати ғами ҳиҷрон талх нӯшедӣ
که شربت غم هجران تلخ نوشیدی
Ба муқтазои замон ақтсор кун саъдӣ
به مقتضای زمان اقتصار کن سعدی
Ки он чаҳ ғояти ҷаҳди ту буд кушедӣ
که آن چه غایت جهد تو بود کوشیدی