эй ки бар дӯстони ҳамеи гузарӣ
ای که بر دوستان همیگذری
То ба ҳар ғамзае дилии бабрӣ
تا به هر غمزهای دلی ببری
Дардмандии тамоми хоҳии кишт
دردمندی تمام خواهی کشت
ё ба раҳмат ба кушта май нигарӣ
یا به رحمت به کشته مینگری
Мо худ аз кӯии ъшқбозоним
ما خود از کوی عشقبازانیم
На тмошокнони раҳгузарӣ
نه تماشاکنان رهگذری
Ҳеҷам андар назар наме ояд
هیچم اندر نظر نمیآید
То ту хўршидрўӣ дар назарӣ
تا تو خورشیدروی در نظری
Гуфта будам ки дил ба кас надаҳум
گفته بودم که دل به کس ندهم
Ҳазар аз ошиқӣ ва бе хабарӣ
حذر از عاشقی و بیخبری
Ҳалқае гирд хештан бикашам
حلقهای گرد خویشتن بکشم
То наёяд даруни ҳалқаи парӣ
تا نیاید درون حلقه پری
Венаи парии пайкарони ҳалқа ба гӯш
وین پری پیکران حلقه به گوش
Шоҳидӣ мекунанду ҷилва гарӣ
شاهدی میکنند و جلوه گری
Сабр булбул шунидае ҳаргиз
صبر بلبل شنیدهای هرگز
Чун бихандади шукуфаи саҳарӣ
چون بخندد شکوفه سحری؟
Пардаи дорӣ бар остонаи ишқ
پردهداری بر آستانهٔ عشق
намекунад ақлу гиряи пардаи дарӣ
میکند عقل و گریه پردهدری
Чу хурии доне эй писари ғами ишқ
چو خوری دانی ای پسر غم عشق
То ғами ҳеҷ дар ҷаҳон нахурӣ
تا غم هیچ در جهان نخوری
Ройгонаст як нафас бо дӯст
رایگان است یک نفس با دوست
Гар ба дунёу охирати бихарӣ
گر به دنیا و آخرت بخری
Қаламаст ин ба дасти саъдӣ дар
قلم است این به دست سعدی دَر
ё ҳазор остин дар дарӣ
یا هزار آستین دُرِّ دَری
Ин набот аз кадоми шаҳри оранд
این نبات از کدام شهر آرند؟
Ту қалами нестӣ ки нешикарӣ
تو قلم نیستی که نیشکری