Бахт ойӣна надорам ки дар ӯ май нигарӣ
بخت آیینه ندارم که در او مینگری
Хок бозор наярзам ки бар ӯ май гузарӣ
خاک بازار نیرزم که بر او میگذری
Ман чунон ошиқи рӯят ки зи худ бе хабарам
من چنان عاشق رویت که ز خود بیخبرم
Ту чунон фитнаи хешӣ ки зи мо бе хабарӣ
تو چنان فتنهٔ خویشی که ز ما بیخبری
Ба чаҳ монанда кунам дар ҳамаи офоқи ту ро
به چه ماننده کنم در همه آفاق تو را
Кончаҳ дар ваҳм ман ояд ту аз он хўбтрӣ
کآنچه در وهم من آید تو از آن خوبتری
Бурқаъ аз пеши чунин рӯй нишоед бардошт
برقع از پیش چنین روی نشاید برداشت
Ки ба ҳар гӯшаи чашмии дили халқии бабрӣ
که به هر گوشهٔ چشمی دل خلقی ببری
Дидаеро ки ба дидори ту дил ме наравад
دیدهای را که به دیدار تو دل مینرود
Ҳеҷ иллат натавон гуфт ба ҷуз бе басарӣ
هیچ علت نتوان گفت به جز بیبصری
Гуфтам аз дасти ғамати сар ба ҷаҳон дар бунаам
گفتم از دست غمت سر به جهان در بنهم
Натавонам ки ба ҳар ҷо биравам дар назарӣ
نتوانم که به هر جا بروم در نظری
Ба фалак меравад оҳи саҳар аз синаи мо
به فلک میرود آه سحر از سینهٔ ما
Ту ҳамеи брнкнии дидаи зи хоби саҳарӣ
تو همی برنکنی دیده ز خواب سحری
Хуфтагонро хабар аз меҳнат бедорон нест
خفتگان را خبر از محنت بیداران نیست
То ғамат пеш наёяд ғам мардум нахурӣ
تا غمت پیش نیاید غم مردم نخوری
Ҳар чаҳ дар васф ту гӯйанд ба некуӣ ҳаст
هر چه در وصف تو گویند به نیکویی هست
Айбат онаст ки ҳар рӯз ба табъии дгарӣ
عیبت آن است که هر روز به طبعی دگری
Гар ту аз пардаи буруни ое ва рух бинмое
گر تو از پرده برون آیی و رخ بنمایی
Парда бар кори ҳама парда нишинон бадарӣ
پرده بر کار همه پرده نشینان بدری
Узр саъдӣ наниҳад ҳар ки туро нашносад
عذر سعدی ننهد هر که تو را نشناسد
Ҳол девона надонад ки надидаи сети парӣ
حال دیوانه نداند که ندیدهست پری