Ҷавр бар ман май писандади дилбарӣ

جور بر من می‌پسندد دلبری

Зӯр бо ман мекунад зӯроварӣ

زور با من می‌کند زورآوری

Бори хасмӣ май кашам каз ҷавр ӯ

بار خصمی می‌کشم کز جور او

наменишоед рафт пеши доварӣ

می‌نشاید رفت پیش داوری

Ақли бечораи сет дар зиндони ишқ

عقل بیچاره‌ست در زندان عشق

Чун мусулмонӣ ба дасти кофарӣ

چون مسلمانی به دست کافری

Борҳо гуфтам бгрими пеши халқ

بارها گفتم بگریم پیش خلق

То магар бар ман бубахшад хотирӣ

تا مگر بر من ببخشد خاطری

Боз гӯям подшоҳиро чаҳ ғам

باز گویم پادشاهی را چه غم

Гар ба хайлаш дар бимиради чокарӣ

گر به خیلش در بمیرد چاکری

эй ки сабр аз ман тамаъи дорӣу ҳуш

ای که صبر از من طمع داری و هوش

Бор сангин менаҳй бар лоғарӣ

بار سنگین می‌نهی بر لاغری

Зончаҳ дар пой азизон афкананд

زآنچه در پای عزیزان افکنند

Мо сиррӣ дорем агар дории сиррӣ

ما سری داریم اگر داری سری

Чашм одат карда бо дидори дӯст

چشم عادت کرده با دیدار دوست

Ҳайф бошад баъд аз ӯ бар дайгарӣ

حیف باشد بعد از او بر دیگری

Дар саропои ту ҳайрон монда ам

در سراپای تو حیران مانده‌ام

Дар наме бояд ба ҳасанати зеварӣ

در نمی‌باید به حسنت زیوری

Ин сухан саъдӣ тавонад гуфту бас

این سخن سعدی تواند گفت و بس

Ҳар гадоиро набошад ҷавҳарӣ

هر گدایی را نباشد جوهری