Доне чаҳ гуфт марои он булбули саҳарӣ

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری

Ту худ чаҳ одаме каз ишқ бе хабарӣ

تو خود چه آدمیی کز عشق بی‌خبری

Уштур ба шеъри араб дар ҳолатасту тараб

اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب

Гар завқ нест туро кжтбъи ҷонварӣ

گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری

Ман ҳаргиз аз ту назар бо хештан накунам

من هرگز از تو نظر با خویشتن نکنم

Бинандаи тани надиҳади ҳаргиз ба бе басарӣ

بیننده تن ندهد هرگز به بی بصری

Аз бас ки дар назарам хуб омадӣ снмо

از بس که در نظرم خوب آمدی صنما

Ҳар ҷо ки менагарм гӯйӣ ки дар назарӣ

هر جا که می‌نگرم گویی که در نظری

Дигар нигаҳ накунам болои сарви чаман

دیگر نگه نکنم بالای سرو چمن

Дигар сифат накунам рафтори Кебеки дарӣ

دیگر صفت نکنم رفتار کبک دری

Кебеки ин чунин наравад сарви ин чунин нчмд

کبک این چنین نرود سرو این چنین نچمد

Товусро нарасад пеши ту ҷилва гарӣ

طاووس را نرسد پیش تو جلوه گری

Ҳар гуҳ ки май гузарии ман дар ту ме нагарм

هر گه که می‌گذری من در تو می‌نگرم

Каз ҳасани қомати худ бо кас наме нигарӣ

کز حسن قامت خود با کس نمی‌نگری

Аз бас ки фитна шавам бар рафтанат на аҷаб

از بس که فتنه شوم بر رفتنت نه عجب

Бар хештани ту зи мо сад бори фитна тарӣ

بر خویشتن تو ز ما صد بار فتنه‌تری

Борӣ ба ҳукми карам бар ҳол мо бингар

باری به حکم کرم بر حال ما بنگر

Кофтад ки бор дигар бар хоки мо гузарӣ

کافتد که بار دگر بر خاک ما گذری

Саъдӣ ба ҷавру ҷафои меҳр аз ту брнкнд

سعدی به جور و جفا مهر از تو برنکند

Ман хоки пои туами вари хӯн ман бихӯрӣ

من خاک پای توام ور خون من بخوری