Ду чашми масти ту бардошти расми ҳушёрӣ

دو چشم مست تو برداشت رسم هشیاری

Вагар на фитна надидӣ ба хоби бедорӣ

و گر نه فتنه ندیدی به خواب، بیداری

Замона бо ту чаҳ даъвӣ кунад ба бдмҳрӣ

زمانه با تو چه دعوی کند به بدمهری

Сипеҳр бо ту чаҳ паҳлу занад ба ғаддорӣ

سپهر با تو چه پهلو زند به غداری

Муаллимати ҳамаи шухӣу дилбарии омухт

معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

Ба дӯстят васият накарду дилдорӣ

به دوستیت وصیت نکرد و دلداری

Чу гули латифи валикини ҳарифи авбошӣ

چو گل لطیف ولیکن حریف اوباشی

Чу зари азизи валикин ба дасти ағёрӣ

چو زر عزیز ولیکن به دست اغیاری

Ба сайд кардани дилҳо чаҳ шӯху ширинӣ

به صید کردن دل‌ها چه شوخ و شیرینی

Ба хираи куштани танҳо чаҳ ҷилду айёрӣ

به خیره کشتن تن‌ها چه جلد و عیاری

Дилами рабӯдӣу ҷон май даҳум ба таййибати нафас

دلم ربودی و جان می‌دهم به طیبت نفس

Ки ҳаст роҳати дарвеш дар сбкборӣ

که هست راحت درویش در سبکباری

Гар уфтадат гузарӣ бар вуҷӯди куштаи ишқ

گر افتدت گذری بر وجود کشته عشق

Сухан бигӯӣ ки дар ҷисми мурдаи ҷони оре

سخن بگوی که در جسم مرده جان آری

?герат иродат бошад ба шӯриши дили халқ

گرت ارادت باشد به شورش دل خلق

Бшўри зулф ки дар ҳар хамии дилии дорӣ

بشور زلف که در هر خمی دلی داری

Чу бут ба каъбаи нигунсор бар замин уфтад

چو بت به کعبه نگونسار بر زمین افتد

Ба пеши қиблаи рӯят батон Фархорӣ

به پیش قبله رویت بتان فرخاری

Даҳони пари шукратро мисли ба нуқта зананд

دهان پر شکرت را مثل به نقطه زنند

Ки рӯй чун қамарати шамсаи исти пургорӣ

که روی چون قمرت شمسه‌ایست پرگاری

Ба гирди нуқтаи сурхати изори сабзи чунон

به گرد نقطه سرخت، عذارِ سبز، چنان

Ки ним доира Эй баркашанд зангорӣ

که نیم دایره‌ای برکشند زنگاری

Ҳазор нома паёпай нивисамат ки ҷавоб

هزار نامه پیاپی نویسمت که جواب

Агар чаҳ талхи диҳӣ дар сухани шкрборӣ

اگر چه تلخ دهی در سخن، شکرباری

зи халқи гӯии латофати ту бардае имрӯз

ز خلق گوی لطافت تو برده‌ای امروز

Ба хубрӯеу саъдӣ ба хуби гуфторӣ

به خوب‌رویی و سعدی به خوب‌گفتاری