Ҳадис ё шукраст он ки дар даҳони дорӣ

حدیث یا شکر است آن که در دهان داری

Дувум ба лутф нагӯям ки дар ҷаҳони дорӣ

دوم به لطف نگویم که در جهان داری

Гуноҳи ошиқ бечора нест дар паии ту

گناه عاشق بیچاره نیست در پی تو

Гуноҳ туаст ки рухсори длстони дорӣ

گناه توست که رخسار دلستان داری

Ҷамоли оризи хуршеду ҳасани қомати сарв

جمال عارض خورشید و حسن قامت سرو

Туро расад ки чу даъвӣ кунӣ баёни дорӣ

تو را رسد که چو دعوی کنی بیان داری

Надонам эй камари ин салтанат чаҳ лоиқ туаст

ندانم ای کمر این سلطنت چه لایق توست

Ки бо чунин санамии даст дар миёни дорӣ

که با چنین صنمی دست در میان داری

Басӣаст то дил гум карда боз май ҷустам

بسیست تا دل گم کرده باز می‌جستم

Дар абрувон ту бишнохтам ки он дорӣ

در ابروان تو بشناختم که آن داری

Туро ки зулфу биногвашу хад ва қад инаст

تو را که زلف و بناگوش و خد و قد اینست

Марв ба боғ ки дар хонаи бӯстони дорӣ

مرو به باغ که در خانه بوستان داری

Бад-ӣни сифат ки туе дил чаҳ ҷой хизмат туаст

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست

Фаротари ой ки раҳ дар миёни ҷони дорӣ

فراتر آی که ره در میان جان داری

Гар ин равиш ки ту товус мекунӣ рафтор

گر این روش که تو طاووس می‌کنی رفتار

На бурҷи ман ки ҳамаи олами ошёни дорӣ

نه برج من که همه عالم آشیان داری

Қадами зи хона чу берун наҳй ба иззат на

قدم ز خانه چو بیرون نهی به عزت نه

Ки хӯни дидаи саъдӣ бар остони дорӣ

که خون دیده سعدی بر آستان داری